نظر اجمالى به تورات فعلى
اين كتاب آسمانى ( تورات ) در بيان سرگذشت پيامبران ، آنچنان گرفتار پريشانگويى شده كه هرگز نمىتوان آن را به « وحى » نسبت داد . ما نمونههايى را در اين باره نقل مىكنيم ، تا روشن شود كه اگر پيامبر قرآن را از راهب فراگرفته است ، پس چرا محتويات زنندهء تورات در قرآن او نيست ؟ مثلا :
1 - در سفر پيدايش ، باب 32 ، جملههاى 25 - 30 مىگويد : خدا ، يك شب تا طلوع فجر با يعقوب كشتى گرفت .
2 - خداوند ، به آدم دروغ گفته بود كه اگر از ميوه اين درخت بخورى ، مىميرى . در صورتى كه اگر از اين درخت مىخوردند مانند خدا ، به نيك و بد عارف مىشدند ، چنان كه خوردند و آشنا شدند . « 1 »
3 - تورات ، نزول دو فرشته را بر ابراهيم چنين شرح مىدهد : خدا ، با دو فرشته به زير آمد تا دربارهء مردم تحقيق كند ، آنچه به او مىرسد راست است يا دروغ . از اين جهت ، بر ابراهيم ظاهر شد . ابراهيم گفت : آبى بياورم تا پاهاى خود را شستشو دهم ، سپس خدا و دو فرشته خسته بودند ، استراحت كردند و غذا خوردند . « 2 »
خوانندهء گرامى ، مىتواند داستانهاى قرآن را هم مطالعه و سپس داورى كند كه آيا ممكن است گفته شود : قرآن با اين عظمت ، مطالب مربوط به پيامبران را ، از اين تورات گرفته است ؟ اگر از تورات گرفته ، پس چرا ذرّهاى از اين خرافات در لابهلاى آن نيست .
نظرى به انجيل
ما سه مطلب از انجيل آسمانى را نقل مىكنيم تا روشن شود كه مأخذ قرآن مسلمانان همان انجيل بوده يا نه ؟
هامش
( 1 ) . تورات جريان آدم و حوا را ، به طور تفصيل در سفر تكوين ، در فصل دوم و سوم نقل كرده است .
( 2 ) . تورات ، فصل 18 ، جملههاى 1 - 9 .