كردوس بن زهير تغلبى
از شهداى كربلاست . برادرش نيز ( قاسط بن زهير ) در عاشورا ، در ركاب امام حسين « ع » به شهادت رسيد . « 1 » نام او به شكلهاى ديگر هم ذكر شده است .
- قاسط بن زهير
كردهء امام حسين « ع »
كرده و كرد ، قطعه زمينى كه كنارههاى آن را بلند كرده باشند و در ميان آن سبزى بكارند يا زراعت ديگرى كنند . زمينى كه براى كاشتن سبزى يا ميوه درست كنند و در آن چيزى بكارند . « 2 » در قديم ، رسم بوده كه كشاورزان ، زمينهاى مزروعى خود را كرده بندى ( قسمتبندى ) مىكردند و يك كرده را به نام امام حسين « ع » مىكاشتند و در آخر سال حساب مىكردند و درآمد آن را به يكى از تكاياى شهر مىپرداختند تا به مصرف سوگوارى خامس آل عبا برسد . « 3 » اين نوعى موقوفهسازى براى سيد الشهدا « ع » بود و بودجهء مردمى كه مخارج تكايا و سوگواريها را تأمين مىكرد ، بعلاوه به كشاورزى و محصول زارعين هم بركت مىداد و آنان امام حسين « ع » يا ابا الفضل « ع » را در زمين و زراعت خويش ، شريك و سهيم مىكردند و نشانهء نوعى محبّت و ولايت نسبت به خاندان رسول خدا « ص » بود .
- وقف ، نذر
كشتهء اشك - قتيل العبرات
كعب بن جابر ازدى
از سپاهيان عمر سعد در كربلا ، كه روز عاشورا با برير بن خضير جنگيد و او را به شهادت رساند . قاتل « برير » را شخص ديگر نيز نوشتهاند . « 4 »
كليد دار
منصب رياست خدّام و حرم سيد الشهدا « ع » ، اين منصب مقدّس ، در عهد كهن نسبت به خانهء خدا هم وجود داشت و اجداد و نياكان رسول خدا « ص » همچون قصىّ ، عبد الدار ، عبد مناف ، هاشم و عبد المطّلب ، منصب كليددارى كعبه و آب دادن به حاجيان و
هامش
( 1 ) - انصار الحسين ، ص 92 .
( 2 ) - لغتنامه ، دهخدا .
( 3 ) - تاريخ تكايا و عزادارى در قم ، ص 189 .
( 4 ) - بحار الأنوار ، ج 45 ، ص 15 .