تشنگى بميرى « و الله لا تذوقه او تموت عطشا » . « 1 » تشنگى امام حسين « ع » و شهداى كربلا ، چنان داغى بر دل عاشقانش نهاده كه با هر نوشيدن آب گوارا ، او را ياد مىكنند ، در راه امام حسين ، به آبرسانى و سقّايى و نذر شربت و ساختن آب انبار مىپردازند و با هر عطشى كربلا و عاشورا در ذهنشان تداعى مىكند ، گويا بين آب و عطش و كربلا پيوند خورده است .
بر لب دريا ، لب دريا دلان خشكيده است * از عطش دلها كباب است و زبان خشكيده است
كربلا بستان عشق است و شهامت ، اى دريغ * كز سموم تشنگى ، اين بوستان خشكيده است
سوز بىآبى اثر كرده است بر اهل حرم * هر طرف بينى لب پير و جوان خشكيده است « 2 »
- آب ، بستن آب ، مشك ، فرات ، سقّايى ، على اصغر ، بوى سيب
عطشان
از القاب سيد الشهدا ، كه تشنه در كربلا به شهادت رسيد . اين تعبير در روايات ، تواريخ و زيارتنامهها دربارهء آن امام آمده است . از جمله در حديث امام باقر « ع » است : « انّ الحسين . . . قتل مظلوما مكروبا عطشانا » . « 3 » امام سجاد « ع » نيز كه براى يارى بنى اسد در دفن پيكر امام حسين و شهدا آمد ، پس از دفن امام تشنهكام ، بر روى قبر او نوشت : « هذا قبر الحسين بن علىّ بن ابى طالب الّذى قتلوه عطشانا غريبا . » « 4 » همين تشنگى و شهادت جانسوز او و ياران و فرزندانش ، قوىترين عامل تحريك عواطف و همدل ساختن انسانهاى با وجدان با عاشورائيان بوده است .
- عطش ، آب ، اوصاف سيد الشهدا
عطيّه
نام عطيّه ، همواره در كنار نام جابر بن عبد الله انصارى مطرح مىشود كه با هم پس از شهادت امام حسين « ع » در اربعين اوّل به زيارت قبر آن حضرت آمدند و چون جابر نابينا شده بود ، عطيّه او را در اين زيارت همراهى مىكرد . بنا به برخى نقلها ، هنگام بازگشت اهل بيت از سفر شام ، در كربلا با جابر و عطيّه برخورد كردند . عطيّة بن سعد بن جنادهء
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار ، ج 45 ، ص 51 .
( 2 ) - از : قادر طهماسبى ( فريد ) .
( 3 ) - كامل الزيارات ، ص 168 .
( 4 ) - حياة الامام الحسين ، ج 3 ، ص 325 .