به بهشتى بودن شهدا گواهى مىدهند ، يا اين كه شهيد در قيامت ، همراه انبيا بر امّتهاى ديگر گواهى مىدهد ، يا اين كه شهيد ، زنده و حاضر است ، به مقتضاى « احياء عند ربّهم يرزقون » ، يا بدان جهت كه شهيد ، به شهادت حق قيام مىكند تا كشته شود . » « 1 »
فيض شهادت ، چنان ارزشمند است كه اولياء دين همواره از خداوند ، آرزوى آن را داشتهاند . در دعاهاى ما نيز مكرر از خداوند ، درخواست شهادت شده است و روايات بسيارى دربارهء شهادت و جايگاه شهيد آمده است . رسول خدا « ص » فرموده است : « فوق كلّ برّ برّ حتّى يقتل الرّجل فى سبيل الله ، فاذا قتل فى سبيل الله فليس فوقه برّ » « 2 » بالاتر از هر نيكى ، نيكى است ، تا آن كه انسان در راه خدا كشته شود . پس چون در راه خدا كشته شد ، بالاتر از آن ، نيكى نيست . در احاديث است كه : شهادت ، برترين مرگ است . قطرهء خون شهيد ، نزد خدا از بهترين قطرات است . شهادت موجب آمرزش گناهان مىشود . شهيد از سؤال قبر ، مصون است و فشار قبر ندارد و در بهشت ، با حوريان هماغوش است . شهيد ، حق شفاعت دارد . شهدا اوّلين كسانىاند كه وارد بهشت مىشوند و همه به مقام شهيدان غبطه مىخورند . « 3 » شيخ مفيد ، شهادت را مقامى و الا مىداند كه آنكه در راه خدا صبر و مقاومتى كند تا آن حدّ كه خونش ريخته شود ، روز قيامت از امناى والامرتبهء الهى محسوب مىشود . « 4 » نظر به وجه الله ، از خصوصيّات شهيد است و اين نتيجهء نفى بعد لجنى از وجود خويش و رسيدن به خلود و قداست كامل در سايهء شهادت است .
در مكتب خاندان وحى ، « شهادت » مطلوب و معشوق آنان است و امامان ، يا مقتول و يا مسموم بودهاند و مرگشان شهادت بوده است . گرچه جان ائمّه و اولياء خدا و بندگان خالص ، عزيز است ، ولى دين خدا عزيزتر است . بنا بر اين جان بايد فداى دين گردد تا حق ، زنده بماند و اين ، همان « سبيل الله » است .
شما راه خدا را باز كرديد * شهادت را شما آغاز كرديد
به خون خفتيد ، تا آيين بماند * فدا كرديد جان ، تا دين بماند « 5 »
هامش
( 1 ) - مجمع البحرين ، واژهء « شهد » .
( 2 ) - بحار الأنوار ، ج 97 ، ص 10 ( چاپ بيروت ) .
( 3 ) - روايات مربوط به شهادت و فضيلت شهدا را از جمله در منابع زير مطالعه كنيد : بحار الأنوار ، ج 97 ، وسائل الشيعة ، ج 11 ، ميزان الحكمه ، ج 5 ، كنز العمال ، ج 4 ، و كتاب « خط سرخ شهادت » از بنياد شهيد .
( 4 ) - اوائل المقالات ، شيخ مفيد ( چاپ كنگرهء شيخ مفيد ) ص 114 .
( 5 ) - از مثنوى « اهل بيت آفتاب » از مؤلف .