دين مىانجاميد ، راه مبارزه را پيش گرفت . از مدينه به مكّه هجرت كرد و در پى نامهنگاريهاى كوفيان و شيعيان عراق با آن حضرت و دعوت براى آمدن به كوفه ، آن امام ابتدا مسلم بن عقيل را فرستاد و نامههايى براى شيعيان كوفه و بصره نوشت و با دريافت پاسخ كوفيان در بيعتشان با مسلم بن عقيل ، در روز هشتم ذيحجّه سال 60 هجرى از مكّه به سوى عراق ، حركت كرد .
پيمانشكنى كوفيان و شهادت مسلم بن عقيل ، اوضاع عراق را نامطلوب ساخت و سيد الشهدا كه همراه خانواده ، فرزندان و ياران به سوى كوفه مىرفت ، پيش از رسيدن به كوفه در سرزمين « كربلا » در محاصرهء سپاه كوفه قرار گرفت . تسليم نيروهاى يزيدى نشد و سرانجام در روز عاشورا در آن سرزمين ، مظلومانه و تشنهكام ، همراه اصحابش به شهادت رسيد ، از آن پس ، كربلا كانون الهام و عاشورا سرچشمهء قيام و آزادگى شد و كشته شدن وى ، سبب زنده شدن اسلام و بيدار شدن وجدانهاى خفته گرديد . فضايل اين امام شهيد ، بيش از آن است كه در اين مختصر بگنجد ؛ چرا كه او آويزهء عرش الهى و پروردهء دامن رسول خداست . پيامبر خدا « ص » دربارهاش فرمود : قسم به آنكه مرا به حق به پيامبرى فرستاد ، حسين بن على در آسمان بزرگتر از زمين است و بر سمت راست عرش الهى نوشته است « مصباح هدى و سفينة نجاة » . « 1 »
اى كه آميخته مهرت با دل * كرده عشق تو مرا دريا دل
بذر عشقى كه به دل كاشتهام * جز هواى تو ندارد حاصل
از مىِ عشق تو ، عاقل مجنون * و ز خُم مهر تو مجنون ، عاقل
كربلا سر زد و پيدا شد حق * جلوهاى كردى و گم شد باطل
تويى آن كشتى درياى حيات * هر كه را مانده جدا از ساحل
گر شود كار جهان زير و زبر * نشود عشق تو از دل زايل « 2 »
- سيد الشهدا ، ابا عبد الله ، ثار اللّه ، عاشورا ، كربلا ، شهادت ، فرهنگ عاشورا ، اوصاف سيد الشهدا ،
هامش
( 1 ) - سفينة البحار ، ج 1 ، ص 257 . براى آشنايى بيشتر با آن حضرت ، بايد به كتابهاى مفصّلتر مراجعه كرد ؛ از جمله :
موسوعة كلمات امام الحسين ( دربارهء سخنان او ) ، حياة الامام الحسين بن على ، باقر شريف القرشى ( دربارهء زندگانى او ) عوالم و بحار الأنوار ( دربارهء فضايل او ) نفس المهموم ، شيخ عباس قمى ( در مقتل او ) و كتابهاى فراوان ديگر . به عنوان « كتابنامهء عاشورا » در همين مجموعه مراجعه شود .
( 2 ) - از مؤلف .