حرّه - واقعهء حرّه
حسين بن على « ع »
امام سوّم شيعيان ، شهيد كربلا و خون خدا ، كه نهضت عاشورا بر محور فداكارى و جانفشانى آن حضرت شكل گرفت و تاريخ بشرى را سرشار از حماسه و ايثار كرد و درس آزادگى و عزّت به انسان داد و با خون خويش كه در كربلا ريخت ، درخت اسلام آبيارى شد و امّت مسلمان بيدار گشت .
در معرّفى آن امام ، بايد كتابى قطور نوشت ؛ ليكن در اينجا فشردهاى از زندگى آن حضرت را مىخوانيد : امام حسين « ع » در سوّم شعبان سال چهارم هجرى در مدينه به دنيا آمد . رسول خدا « ع » نام اين فرزند زهرا « ع » را « حسين » نهاد . وى مورد علاقهء شديد پيامبر خدا « ع » بود و آن حضرت دربارهء او فرمود : « حسين منّى و انا من حسين . . . » و در آغوش پيامبر بزرگ شد . هنگام رحلت رسول خدا ، ششساله بود . در دوران پدرش على بن ابى طالب « ع » نيز از موقعيّت والايى برخوردار بود ، علم ، بخشش ، بزرگوارى ، فصاحت ، شجاعت ، تواضع ، دستگيرى از بينوايان ، عفو و حلم و . . . از صفات برجستهء اين حجّت الهى بود . در دوران خلافت پدرش ، در كنار آن حضرت بود و در سه جنگ « جمل » ، « صفّين » و « نهروان » شركت داشت .
پس از شهادت پدرش كه امامت به حسن بن على « ع » رسيد ، همچون سربازى مطيع رهبر و مولاى خويش و همراه برادر بود . پس از انعقاد پيمان صلح ، با برادرش و بقيّهء اهل بيت « ع » به مدينه آمدند . با شهادت امام مجتبى « ع » در سال 49 يا 50 هجرى ، بار امامت به دوش سيد الشهدا قرار گرفت . در آن دوران دهساله كه معاويه بر حكومت مسلّط بود ، امام حسين « ع » همواره يكى از معترضين سرسخت نسبت به سياستهاى معاويه و دستگيريها و قتلهاى او بود و نامههاى متعدّدى در انتقاد از رويّهء معاويه در كشتن حجر بن عدى و يارانش و عمرو بن حمق خزاعى كه از وفاداران به على « ع » بودند و اعمال ناپسند ديگر او نوشت . در عين حال ، حسين بن على « ع » يكى از محورهاى وحدت شيعه و از چهرههاى برجسته و شاخصى بود كه مورد توجّه قرار داشت و همواره سلطهء اموى از نفوذ شخصيّت او بيم داشت . با مرگ معاويه در سال 60 هجرى ، يزيد به والى مدينه نوشت كه از امام حسين « ع » به نفع او بيعت بگيرد . امّا سيد الشهدا كه فساد يزيد و بىلياقتى او را مىدانست ، از بيعت امتناع كرد و براى نجات اسلام از بليّهء سلطهء يزيد كه به زوال و محو