هم از همين معناست كه چون گناهان را تكفير مىكند و مىپوشاند كفاره مىگويند .
كفر در اصطلاح عبارت است از عدم الايان عما من شأنه هذا و اين دو قسم است :
1 . همراه با اعتقاد به ضد باشد ، يعنى يكى از ضروريات دين را انكار كند يا العياذ باللّه پيامبر را تكذيب كند .
2 . بدون اعتقاد به ضد باشد مثل كسى كه شاك است و از اعتقاد صحيح و باطل خالى است .
فسق
در اصل لغت به معناى خارج شدن و بيرون رفتن از امرى است به قول مطلق و اصطلاح شرعى عبارت است از خروج از طاعت خداوند بدون اين كه به حد كفر و شرك برسد و بعضى مىگويند : الفاسق من ارتكب الكبائر او اصرّ على الصغائر .
نفاق
در لغت به معناى اظهار خلاف باطن است ؛ يعنى دورويى و در شرع مقدس عبارت است از اظهار ايمان به زبان يا عمل ، ولى پنهان كردن كفر درونى ، يعنى باطنا كافر و ظاهرا مسلمان است .
آيا فاسق كافر است يا مؤمن ؟
در اين زمينه اقوال فراوانى وجود دارد :
1 . معتزله مىگويند : فاسق نه كافر است و نه مؤمن و اينها اثبات مىكنند منزلتى را بين المنزلتين ( ايمان و كفر ) .
2 . حسن بصرى مىگويد : فاسق منافق است .
3 . زيديه مىگويند : فاسق كافر عقيدتى نيست ، ولى كافر از حيث نعمتهاى خداست .
4 . خوارج مىگويند : فاسق واقعا كافر است پس اولين كافر خودشان هستند .
5 . اماميه و اهل الحديث و اشاعره و مرجئه مىگويند : فاسق مؤمن است و حق همين است ؛ به دليل اين كه دو ركن ايمان در وى جمع است هم تصديق قلبى بما