است ، پس على عليه السّلام افضل است .
بيان صغرى : به تواتر از على عليه السّلام نقل شده كه او سيد و مولاى ابدال است ؛ يعنى انسانهاى عابد و دل از دنيا بريده و سالكان سبيل عشق براى شناخت مراحل سير و سلوك إلى اللّه به سوى مولا بار سفر مىبستند و شيوهء سيروسلوك را از حضرتش مىآموختند و مقامات عارفين را آن حضرت براى مردم بازگو كرده و رئيس العارفين است . در زهد على عليه السّلام همين بس كه وى از نظر خوراك و پوشاك از خشنترين لباسها و غذاها استفاده مىكرد و هرگز سير نخورد . عبيد اللّه بن رافع مىگويد : روزى بر حضرت وارد شدم . انبان نانى را كه به مهر مخصوص آن حضرت ممهور گرديده بود پيش آورد و از ميان انبان ، نان جويى خشكى را بيرون آورده و از آن تناول كرد . من عرض كردم : يا امير المؤمنين اين نان جو را كه كسى نمىخورد ؛ پس چرا مهر زده و در انبان قرار دادى ؟ حضرت فرموده : از اين دو فرزندم حسن و حسين مىترسم كه مبادا دلشان به حال من بسوزد و اين نانها را به روغن زيتون يا روغن حيوانى چرب نمايند . اين شيوه تنها در على عليه السّلام يافت مىشود و ديگران طاقت چنين امرى را ندارند .
نيز نعلين حضرت از ليف خرما بوده و حضرتش پيراهن خود را به دست خويش وصله مىزد . خيلى كم در كنار نان خشك جو از خورشت هم استفاده مىكرد و معمولا خورشت حضرت نمك يا سركه بود و گاهى از سبزيجات هم استفاده مىكرد و اگر از اين هم بالاتر مىرفت با شير غذا مىخورد . حضرت معمولا گوشت تناول نمىكرد ، مگر بهندرت و شعارش اين بود : شكم خود را مقبره حيوانات قرار ندهيد .
آرى ، حضرت دنيا را سه طلاقه كرده بود .
كبراى دليل : روشن است كه هركس وارستهتر باشد برتر خواهد بود . البته بايد توجه داشت كه وابستگى به دنيا مذموم نيست ، بلكه ما به خوراك و پوشاك و مسكن و . . . كاملا وابستگى داريم و بدون آنها حيات استمرار ندارد ، ولى دلبستگى مذموم است و از خود مولا نقل شده كه :
تمام الزهد بين كلمتين من القرآن لكى لا تأسوا على ما فأتكم و لا تفرحوا على ما أتيكم .
شرح كشف المراد ( فارسى ) — صفحة 379
مساهمون: العلامة الحلي
ص٣٧٩