نزديك و شما خويشان نزديك خود را فرا خوانيم ؛ سپس مباهله كنيم .
مفسران بزرگ معتقدند كه در اين آيه منظور از
« أَبْناءَنا »
حسن و حسين عليهما السّلام ، منظور از
« نِساءَنا »
وجود مبارك صديقهء طاهره عليها السّلام و منظور از
« أَنْفُسَنا »
وجود نازنين حيدر كرار على عليه السّلام است .
اينكه على نفس پيامبر است ، يعنى چه ؟ آيا منظور اين است كه اين دو نفس ، يكى هستند و در خارج دوييت در كار نيست و اتحاد است ؟ خير ، چون اتحاد باطل است .
منظور آن است كه على عليه السّلام به جز نبوت ، در همه كمالات مساوى پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم است .
بدون ترديد پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم از همگان افضل و على عليه السّلام مساوى افضل الناس است و مساوى الافضل افضل ، پس على عليه السّلام از همگان افضل است . گواه ما سخن رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلّم خطاب به امير المؤمنين است كه فرمود :
إنّك تسمع ما أسمع و ترى ما أرى إلّا أنّك لست بنبيّ و لكنّك وزير و إنّك لعلى خير . « 1 »
جود و بخشش على عليه السّلام
چهارمين فضيلت على عليه السّلام اين است كه آن حضرت پس از رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلّم با سخاوتترين مردم بود ، تا آنجا كه سه شبانهروز با همسرش زهرا ، و دو فرزندش حسن و حسين روزه گرفته و نان خويش را به مسكين و يتيم و اسير دادند و خود با آب افطار كردند . اينجا بود كه اين آيه در حق آنها نازل شد :
وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً * إِنَّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزاءً وَ لا شُكُوراً * إِنَّا نَخافُ مِنْ رَبِّنا يَوْماً عَبُوساً قَمْطَرِيراً ؛
« 2 »
و به [ پاس ] دوستى [ خدا ] بينوا و يتيم و اسير را خوراك مىدادند [ و مىگفتند : ] « ما براى خشنودى خداست كه به شما مىخورانيم و پاداش و سپاسى از شما نمىخواهيم . ما از پروردگارمان از روز عبوسى
هامش
( 1 ) . بحار الأنوار ، ج 38 ، ص 320 .
( 2 ) . سوره انسان ، آيه 8 - 10 .