تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 75
الفصل الثانى : فى الرهن : و لا بد فيه من الايجاب و القبول من اهله ( 25 - كتاب رهن ) قال اللَّه تعالى : وَ إِنْ كُنْتُمْ عَلى سَفَرٍ وَ لَمْ تَجِدُوا كاتِباً فَرِهانٌ مَقْبُوضَةٌ « بقره / 283 » . بيست و پنجمين كتاب فقهى مورد بحث كتاب رهن است . معناى لغوى آن : كلمهء رهن در لغت عرب به معناى ثبات و دوام آمده . معناى شرعى آن : كلمه رهن در شريعت عبارتست از يك نوع عقدى كه ميان دو كس منعقد مىشود و هدف از آن وثيقه گرفتن براى دين است فى المثل زيد مىخواهد از بكر مبلغى پول قرض كند و بكر به او اعتماد نمىكند و چيزى را به عنوان وثيقه و گرو مطالبه مىكند و زيد هم طلا يا فرش و قالى يا شيء ديگر را نزد او گرو مىگذارد كه اگر سر موعد نپرداخت وى حق داشته باشد اين اموال را فروخته و حق خود را استيفا كند . و نام اين مال مورد رهن را عين مرهونه يا رهن گويند و نام دهندهء آن را راهن و نام گيرنده را مرتهن گويند و رهن از عقود است و هر عقدى محتاج به ايجاب و قبول ايجاب رهن از ناحيهء راهن : رهنتك ، ارهنتك ، هذه وثيقة عندك و . . . و قبول آن از ناحيهء مرتهن : هر لفظى كه دال بر رضايت باشد . شرايط باب رهن : بايد در رهن ايجاب و قبول باشد آن هم از اهلش يعنى از متعاقدينى كه عاقل و بالغ و قاصد و مختار باشند و بايد راهن محجور از تصرف نباشد در اثر ورشكست