و المشرب حتى يخرج فيقام عليه الحدود و لو زنى في الحرم حدّ فيه .
الثالثة : لو اجتمع الجلد و الرجم بدء بالجلد و يدفن المرجوم الى حقويه و المرأة الى صدرها فان فرّ أحدهما و قد ثبت بالبينة اعيد و ان كان بالاقرار لم يعد مع اصابة الحجر و يبدأ الشهور بالرجم و في الاقرار الإمام ، الرابعة : يجرّد للجلد و يضرب اشد الضرب و يتقى وجهه و فرجه و تضرب المرأة جالسة و قدر بطت عليها ثيابها .
شرح
6 - و نيز اگر كسى به حرم مكه پناهنده شد و در آنجا به بست نشست تا در حرم است نبايد بر او حدّ زد بلكه تنها در خوراك و آشاميدنى بر او سخت مىگيرد تا خود بيرون آيد آرى اگر فردى در حرم زنا كند و همانجا تحصن اختيار كند شرعاً حد زدن وى در حرم جايز است .
مسأله سوّم : در مواردى كه هم صد تازيانه و هم رجم و سنگسارى ثابت شود نخست بايد تازيانهها را زد سپس سنگسار كرد و كيفيت سنگسار كردن چنان است كه اگر زنا كار زن است او را تا سينه در خاك فروبرند و اگر مرد است تا كپلها در زمين فروبنشانند سپس سنگسارش كنند .
اگر زنا كارى با اقرار خود شخص ثابت شود و او را سنگسار كنند چنانچه در اثناء خود را نجات داده و بگريزد او را تعقيب نبايد كرد و رهايش مىكنند البته اگر سنگ به بدن او اصابت كرده باشد ولى اگر با بينه و شهادت عدول ثابت شده چنانچه فرار كنند بايد او را برگردانند و سنگسارش كنند .
و در مقام رجم اوّل بايد شاهدها سنگ زدن را آغاز كنند و اگر بتوسط اقرار زناى او ثابت شده اوّل بايد امام يا حاكم شرع سنگ اندازد .
مسأله چهارم : براى تازيانه زدن بايد مرد زنا كار را برهنه كنند و با شدت هر چه تمامتر ضربهها را بر پيكر او بنوازند و تنها چهره و عورت او مستثنا است كه نبايد به آنجاها تازيانه بزنند و بايد زن زنا كار را به هنگام تازيانه زدن بنشانند درحالىكه