تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 320

مساهمون:

ص٣٢٠
يمنع الا بعد و يشاركون الابوين كآبائهم و يردّ على اولاد البنت كما يردّ عليها ذكوراً و اناثاً . الثالثة يحبى الولد الذكر الاكبر بثياب بدن الميت و خاتمه و سيفه
شرح
از حَبوَه مىباشد محلّ اختلاف است . قدر متيقن همين چهار چيزى است كه علامه ره در تبصره آورده : 1 - جامه‌هاى تن ميّت كه دوخته و مىپوشد نه پارچه‌هاى ندوخته . 2 - انگشتر ميت . 3 - شمشير او . 4 - مصحف يعنى قرآن او و مشهور فقها اين گونه استنباط كرده‌اند كه اين امتياز براى پسر بزرگتر بخاطر آنست كه نمازها و روزه‌ها قضاء ميّت به گردن او است لذا حبوه به او مىرسد البته حبوه با شرائطى به پسر بزرگتر تعلق مىگيرد كه عبارتند از : 1 - سفيه نباشد . 2 - فاسد الرأى يعنى داراى مذهب مخالفان نباشد كه آنها قائل به حبوه نيستند . 3 - ميّت غير از اين اموال اختصاصى مال ديگرى از خود به ارث گذاشته باشد . با اين شرائط حبوه به پسر بزرگتر مىرسد و در مقابل قضاء نمازها و روزه‌هاى ميّت به گردن ولد اكبر ذكور است البته در كمّ و كيف مطلب كه كدام نمازها و روزه‌هاى قضاى پدر بر ولىّ او واجب مىشود مورد اختلاف است و در كتاب صلاة و صوم گفته آمد . طبقهء دوّم يا برادران و خواهران و اجداد ميّت : هرگاه از طبقهء اوّل وراث يعنى اولاد ميّت ، نوادگان او و پدر و مادر وى كسى در هنگام مرگ وى زنده نباشد و يا اگر باشند يكى از موانع آتيهء ارث جلو ارث بردن
تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 320 | العلامة الحلي / على محمدى خراسانى