تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 277

مساهمون:

ص٢٧٧
شرح
يمين منا شده است . 3 - سوگندى كه جهت تأكيد و تحقيق چيزى خورده مىشود كه انسان بنا گذاشته و ملتزم شده كه آن را ايجاد كند و يا ترك كند در آينده و نام آن قسم عقد است مثلًا مىگويد : سوگند به خداوند كه فردا روزه خواهم گرفتن يا قسم به ذات حق كه از فردا لب به سيگار نخواهم زد . حال بحث ما در قسم سوّم است كه شرائطى دارد و با اجتماع آن شروط احكامى دارد از قبيل اينكه وفاى به آن واجب است ، حنث قسم حرام است و موجب كفّاره هم هست كه در آيه به آن اشاره شده . و امّا نذر : نذر در لغت به معناى وعده دادن به خير يا شر آمده و در اصطلاح شرعى عبارتست از ملتزم شدن انسان به انجام كارى يا ترك كارى قربةً الى اللَّه تعالى . و امّا عهد : در لغت به معناى مطلق پيمان است و در اصطلاح پيمان خاصى است كه انسان با خداى خويش مىبندد و متعهد مىشود كه فلان عمل را به قصد قربت مادام العمر مثلًا انجام دهد .

و امّا احكام قسم :

1 - به چند چيز سوگند منعقد نمىشود : الف : قسم بايد به يكى از نامهاى مختصه پروردگار باشد و به غير اسماء الهى مثلًا به قرآن يا نام يكى از ائمه و . . . منعقد نمىشود و شكستن چنين قسمى موجب كفّاره نيست . ب : قسم خوردن به بيزارى و دورى از خداوند يا يكى از انبياء يا يكى از ائمه ( ع ) هم منعقد نمىشود مثلًا بگويد اگر فلان عمل را مرتكب شدم خدا خصم من باشد يا دشمن پيغمبر و امام باشم اگر چنين كنم يا قرآن را بسوزانم اگر چنين كنم
تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 277 | العلامة الحلي / على محمدى خراسانى