فالاوّل طلاق اليائسة و الصغيرة و غير المدخول بها و المختلعة و المباراة مع استمرارها على البذل و المطلقة ثلاثاً بينها رجعتان و الثانى ما عداه مما للرجال المراجعة فيه و طلاق العدة من احد هذه ما يراجع
شرح
نبوى است عبارتست از كليه طلاقهائى كه در اسلام جايز و مشروع است چه طلاقى كه واجب است و چه طلاق مستحب و چه مكروه و چه مباح يعنى جايز بالمعنى الاخص .
امّا طلاقهاى بدعى عبارتند از : 1 - طلاق خانمى كه در دوران عادت زنانگى [ حيض ] بسر مىبرد و حامله هم نيست .
2 - طلاق خانمى كه در دوران نفاس بسر مىبرد [ البته در هر دو مورد با حضور زوج چنين طلاقى حرام است ولى با غيبت آن كه شرح آن گذشت حرام نيست .
3 - طلاق خانم مسترابه پيش از گذشتن سه ماه از دخول كه قبلًا اشاره شد .
4 - سه طلاق پىدرپى بدون آنكه وسط رجوع فاصله شود كه اهل سنت بدان معتقدند ولى شيعه قبول ندارد . البته اگر سه طلاق بدون رجوع بدهد طلاق اوّل صحيح است و مؤثّر ولى دو طلاق بعدى باطل است پس هر حقيقت حرمت و بدعت مال مجموع من حيث المجموع است نه مال فرد فرد .
و امّا طلاق سنّى يا مشروع : طلاق جايز خود دو قسم دارد : 1 - طلاق بائن 2 - طلاق رجعى .
طلاق بائن آن است كه به واسطهء آن بينونت و جدائى كامل ميان زن و مرد تحقق مىيابد و بدنبال آن مرد حق رجوع ندارد [ البته ابتداءً حق رجوع ندارد ولى مع الواسطه حق دارد مثلًا در طلاق خلع كه يك نوع طلاق بائن است اگر زن در بذل مهريه در مدت عدّه رجوع نكند مرد حق رجوع در طلاق ندارد ولى اگر زن رجوع در بذل كند مرد هم حق دارد در طلاق رجوع كند و بحث آن بعداً خواهد آمد ] .