و لا يقع الّا بقوله طالق مجرّداً عن الشرط و الصفة و يشترط سماع رجلين عدلين .
شرح
كرده نمىتواند طلاق دهد بلكه بايد صبر كند اين مدت منقضى شود و زن حائض شود و پس از انقضاء مدت حيض در پاكى بعدى او را طلاق دهد .
مسأله : چند دسته از خانمها هستند كه طلاقشان بهر حال صحيح است و مشروط به خلو از حيض و نفاس يا طهر غير مواقعه نيست : 1 - زن صغيرهاى كه به سن بلوغ نرسيده .
2 - زنان يائسه يعنى آنها كه به سنّ يأس از حيض رسيدهاند كه در زنان قرشيّه 60 سالگى و در زنان غير قرشى 50 سال باشد 3 - خانم حامله 4 - خانمى كه هنوز مدخول بها نشده 5 - خانمى كه شوهر از او غائب است و اطلاق از حال زن برايش ممكن نيست كه در بالا حدودش ذكر شد .
مسأله : خانمى كه نزديك پنجاه سال شده اگر قاعده زنانه او تأخير افتد و شك كند كه به سبب حمل است و يا مقدمه يائسه شدن است چنين زنى را مسترابه گويند كه از مادهء ريب و ترديد است حال اگر مردى با وى جماع كند و پس از آن وى را طلاق دهد وى بايد تا سه ماه درنگ كند آنگاه اگر پس از سه ماه معلوم شد كه حامله است طلاق صحيح است و اگر حيض ديد بايد پس از پاكى وى را طلاق دهد و اگر پس از سه ماه نه حائض شد و نه حمل او معلوم گرديد باز طلاقش صحيح است و لو بعداً كشف خلاف شود .