الفصل الثانى فى اقسامه و هو بدعة و سنة :
فالأول طلاق الحائض الحائل و النفساء مع حضور الزوج او المسترابة قبل ثلاثة اشهر و طلاق الثلاث مرسلًا و الكلّ باطل ، الثانى : بائن و رجعى :
شرح
2 - صيغهء طلاق بايد منجّز باشد پس اگر آن را معلق بر شرطى يا صفتى كنند باطل خواهد بود [ شرط در اصطلاح فقها امر مستقبل الوقوعى است كه تحقق آن در آتيه مسلم نيست مثلًا بگويد : اگر از خانه خارج شوى تو را طلاق دادم و . . .
و صفت امر مستقبل التحققى را گويند كه وقوعش در آينده حتمى و جزمى است .
مثلًا بگويد : اگر اول ماه فرارسد يا اگر آفتاب طلوع كند و . . . تو را طلاق دادم ] . و امّا شرائط اشهاد : صيغه طلاق را بايد حد اقل دو مرد عادل بشنوند و گرنه بدون آن طلاق باطل است و زن به زوجيّت مرد باقى است .