تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 133
و صريح الفاظه وقفت و الباقى بقرينة و شروطه القبول يا مىگويد : سكناها لك اين را سكنى گويند و نام خاصى ندارد . 2 - و گاهى صيغه را به عمر يكى از دو طرف مقيد مىكنند مثلًا مىگويد : اسكنتك دارى مدة حياتى او مدة حياتك اين را علاوه بر سكنى ، عُمرى گويند . 3 - و گاهى صيغه را به زمان خاصى مقيد مىكنند مثلًا مىگويند : اسكنتك داراى عشر سنين اين را علاوه بر سكنى رُقبى گويند . و همان تفاوت تحبيس با وقف را اين سه با وقف دارند . و نسبت خود اينها با يكديگر از نسب اربع عموم و خصوص من وجه است كه بايد در جاى خود بحث شود . و امّا احكام شرعيه اين عناوين : و امّا احكام وقف : 1 - آن لفظى كه در زبان عربى به صراحت دلالت بر وقف مىكند كلمهء وقفت مىباشد و امّا ساير الفاظ كه در اين مقام مىآورند صريح در وقف نيست بلكه به كمك قرائن دلالت مىكند از قبيل اينكه مىگويد : حبست يعنى حبس كردم و يا تصدقت يعنى منافع فلان شىء را در راه خدا خرج كنيد و يا صرف مسجد و حسينيه كنيد و قرينهء آن اينست كه بگويد : صدقةً مؤبدةً لا تباع و لا توهب و . . . 2 - شرايط وقف : الف : يكى از شرائط قبول است [ البته جناب علّامه خيلى سر بسته فرموده : قبول معتبر است ولى حق تفصيل است به اينكه : در وقف بر جهات عامّه نظير مساجد - تكايا و حسينيهها و . . . و نيز در وقف بر عناوين كليّه نظير وقف بر فقرا و مساكين و طلاب و . . . قبول معتبر نيست ولى در وقف خاص مثل وقف بر اولاد و اولاد اولاد و . . . قبول معتبر است و همان بطن اوّل يعنى موجودين كه قبول كنند كفايت مىكند ] .