تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 97
و حدّه غيبوبة الحمرة المشرقية دخل وقت المغرب الى ان يمضى مقدار ادائها ثم يشترك الوقت بينهما و بين العشاء الى ان يبقى لانتصاف الليل مقدار اربع ركعات فيختص بالعشاء و اذا طلع الفجر الثاني دخل وقت الصبح الى ان تطلع الشمس . و اما النوافل : فوقت نافلة الظهر اذا زالت الشمس الى ان يصير ظل ركعت به نيمه شب باقيمانده باشد آنگاه وقت مختص نماز عشاء داخل مىشود . سؤال : حدّ شرعى غروب شمس كه موجب نماز مغرب است كدام است ؟ . جواب : عبارتست از رفتن حمرهء مشرقيه [ هنگام غروب شمس در جانب مشرق عالم در افق حمرهاى پديد مىآيد و تدريجاً بالا آمده تا به بالاى سر انسان مىرسد و در فضا پخش و پنهان مىگردد اين موقع وقت شرعى مغرب است كه حدود كمتر از بيست دقيقه از وقت غروب عرفى خورشيد فاصله دارد ] . وقت نماز صبح : نماز صبح نيز وقت اصل فريضه و وقت فضيلت دارد كه وقت فريضهء آن عبارتست : از اوّل طلوع فجر دوّم يا فجر صادق تا طلوع شمس از افق مكان نمازگزار . [ فجر كاذب داريم و فجر صادق : توضيح اينكه : قبل از اذان صبح از طرف مشرق سفيدهاى باريك و دراز در افق رو به طرف بالا حركت مىكند و انسان خيال مىكند كه روشنى آفتاب است و صبح شده ولى اين سفيده بسرعت زائل مىشود و هنوز افق تاريك است پس از آن با كمى فاصله سفيده ديگرى ظاهر مىشود كه رفته رفته پهن مىشود و تمام افق را مىگيرد اوّلى فجر كاذب و دومى صادق است كه همين ملاك نماز صبح و امساك در ماه رمضان است ] . و اما وقت نوافل يوميه : وقت نافله ظهر عبارتست از اوّل زوال شمس از دائرهء نصف النهار يعنى ظهر شرعى تا زمانى كه سايه هر چيزى به اندازهء مثل خود آن