و يجب على الناس مساعدتهم و لهم الفتوى و الحكم بين الناس مع الشرائط المبيحة للفتيا و لا يجوز الحكم بمذهب اهل الخلاف فان اضطر عمل
شرح
8 - فقهاء عظام در دوران غيبت همانطورى كه حق دارند و بلكه بايد فتوا دهند و احكام شرعيه و وظائف فردى و اجتماعى مسلمانان را روشن سازند همچنين مىتوانند قضاوت كنند و به حلّ و فصل دعاوى و اختلافات بپردازند و منصب قضاوت از آنِ آنها است .
البته با همان شرائطى كه يك مفتى بايد داشته باشد .
[ 1 - ايمان : شيعه دوازده امامى باشد .
2 - عدالت : در كتاب صلاة معنى شد .
3 - معرفت احكام شرعيهء فرعيه از روى ادلّهء تفصيليه آنها .
4 - قدرت و توانمندى ردّ فروع و احكام جزئيه بر اصول و قواعد كليه و . . .
كه در آغاز تحرير الوسيله امام خمينى ره بيان شده ] .
9 - قاضى شيعه حق ندارد بر طبق مذهبى از مذاهب اهل خلاف [ اهل سنت اعم از شافعى - مالكى - حنبلى - حنفى ] قضاوت كند مگر از سوى سلطان وقت بر اين امر مجبور شود كه در اين صورت از باب تقيّه مىتواند براى حفظ جان خويش يا ساير شيعيان چنين حكمى صادر كند مگر در باب قتل كه اگر او را مجبور كند كه بر خلاف مذهب شيعه و بدون جهت فتواى قتل كسى را صادر كند چنين حقّى ندارد زيرا در روايات آمده كه لا تقية فى الدماء و اصولًا فلسفه تشريع تقيّه براى حفظ جانها است و اگر تقيّه موجب قتل نفسى گردد تجويز آن در اين فرض نقض غرض مىشود و هكذا اگر ظالم و ستمگرى او را بر اين امر مجبور كند .
10 - قبول ولايت [ منصبى از مناصب حكومت در هر مرتبهاى ] از جانب سلطان عادل جايز و بلامانع است و اگر امام يا فقيه جامع شرائط كسى را بر قبول