فنصاب الابل اثنا عشر خمس و فيها شاه ثم عشر و فيها شاتان ثم خمس عشرة و فيها ثلاث شياه ثم عشرون و فيها بنت مخاض ثم ست و ثلاثون و فيها بنت لبون ثم ست و اربعون و فيها حقّه ثم احدى و ستون و فيها
شرح
شرع مقدس اسلام براى شتر در باب زكات دوازده نصاب قرار داده :
نصاب اوّل : پنج شتر و زكات آن يك گوسفند است يعنى اگر كسى با شرائط فوق يك سال مالك پنج شتر بود بايد عوض آنها يك گوسفند زكات بپردازد .
نصاب دوّم : ده شتر و زكات آن دو گوسفند است .
نصاب سوّم : پانزده شتر و زكات آن سه گوسفند است .
نصاب چهارم : بيست شتر و زكات آن چهار گوسفند است .
نصاب پنجم : بيست و پنج شتر و زكات آن پنج گوسفند است و خلاصه اين پنج نصاب ، پنج پنج بالا رفته و براى هر پنج گوسفندى لازم است .
نصاب ششم : بيست و شش شتر و زكات آن يك بنت مخاض است [ و آن عبارتست از بچه شترى كه دوباره مادرش قابليت حمل پيدا كرده و مخاض يعنى حامله شدن و از نظر سنّى يك سالش كامل شده و وارد سال دوّم شده است ] .
نصاب هفتم : سى و شش شتر است و زكات آن يك بنت لبون است [ يعنى بچه شترى كه مادرش مجدّداً صاحب لبن و شير شده و بچه بعدى را شير مىدهد و از لحاظ سن دو سال را كامل كرده و وارد سال سوّم شده است ] .
نصاب هشتم : چهل و شش شتر و زكات آن يك حقّه است [ و آن عبارتست از شترى كه استحقاق و قابليت باربرى و جفتگيرى پيدا كرده كه سن آن چهار سال است يعنى سه سال را كامل كرده و وارد سال چهارم شده ] .
نصاب نهم : شصت و يك شتر و زكات آن يك جَذَعَه است [ شترى كه چهار سال را تمام كرده و وارد سال پنجم شده و اينكه جذعه مىگويند براى اينست كه شتر در