تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 189
قبل ذلك و مع حصول الشرائط يجب التقصير الّا في حرم اللَّه و حرم رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله و مسجد الكوفة و الحائر على ساكنه السلام فانه يتخير 2 - در مسيرش به نقطهاى برسد كه ديگر صداى اذان شهر به گوش او نرسد در يكى از اين دو صورت است كه نمازش قصر مىشود پس اگر هنوز به يكى از اين دو نقطه نرسيده و هيچكدام از دو امر فوق حاصل نشده نمازش قصر نيست [ بعضى از فقهاء ميزان را هر دو امر با هم مىدانند نه يكى على التخيير ] و در بلاد كبيره ملاك صداى اذان محل يا ديدن ديوارهاى محله است و مقصود از محلّ آنجا است كه غالب اهالى آمد و شد بدانجا دارند و غالباً يكديگر را مىشناسند و اگر از آن خارج شوند براى حوائج اتفاقى و نادر است . احكام نماز مسافر با وجود شرائط پنجگانه فوق بر شخص مسافر واجب است كه نمازهاى چهار ركعتى را دو ركعتى بخواند . البته در چهار مكان بر مسافر قصر معين نيست بلكه مخير است بين القصر و الإتمام كه عبارتند از : 1 - در حرم خداوند يعنى مسجد الحرام و بعضى در كل شهر مكه گفتهاند . 2 - در حرم رسول خدا يعنى مسجد النبي ( ص ) و بعضى در كل شهر مدينه گفتهاند . 3 - در حرم على ( ع ) يعنى مسجد كوفه و بعضى تمام شهر كوفه را گفتهاند . 4 - در حائر حسينى ( ع ) [ در اينكه مراد از حائر حسينى چيست اختلاف است . و اجمال مطلب اينكه : بعضى گفتهاند : حائر از مادّه حيران است و منظور از حائر حسينى عبارتست از نقطهاى كه وقتى متوكل عباسى لعنة اللَّه عليه آب به قبر مطهر امام حسين ( ع ) بست آب تا نقطهاى پيش آمد و در آنجا متحير ماند و گفته