الثاني : ان لا ينقطع سفره ببلد له فيه ملك قصد استوطنه ستة اشهر فصاعداً او عزم على اقامة عشرة ايام
شرح
نكته : بنابراين كسى كه از اوّل قصد مسافت مذكور را ندارد اگر چه به مقدار مسافت هم برود نمازش شكسته نمىشود مثل كسى كه گمشدهاى دارد و بدنبال او روان است با اين قصد كه هر جاى يافت برگردد و . . . البته در برگشت بايد حساب كند اگر به مقدار هشت فرسخ مىخواهد برگردد چون قصد مسافرت دارد نمازش قصر مىشود ] .
2 - در طول مسافت شرعى سفرش را به يكى از دو امر ذيل قطع نكند كه اينها را قواطع سفر گويند و خلاصه قاطع سفر پيش نيايد و آن دو امر عبارتند از :
الف : عبور كردن از منزل و وطن خود در بين راه يعنى در طول مسافت قبل از رسيدن به هشت فرسخ كه مقصد است اگر از وطن و منزل خود عبور كند اين سفر قطع مىشود و بايد از آنجا به بعد را تا مقصد حساب كند اگر به حدّ مسافت بود قصر و گرنه تمام بخواند .
و مراد از منزل عبارتست از يكى از دو جا : يكى ملكى كه انسان در محلّى دارد [ خانه مسكونى باشد يا باغ يا زمين ] و حد اقل شش ماه يا بيشتر در آن محلّ سكونت نموده از اين پس آنجا شرعاً منزل محسوب مىشود و تا زمانى كه آن ملك را نفروشد هرگاه به آنجا رسيد نمازش كامل خواهد بود .
و ديگرى محلّى كه انسان براى اقامت هميشگى خود اختيار كرده باز مشروط بر اينكه شش ماه در آنجا مانده باشد اگر چه در آنجا ملك و خانهء مسكونى هم نداشته باشد ] .
ب : دوّم از قواطع سفر قصد اقامهء ده روز پشت سر هم در جايى است پس اگر قبل از هشت فرسخ در وسط راه در جائى قصد اقامه ده روز كرد باز سفرش