تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 185
الباب الثامن في صلاة المسافر يسقط في السفر من كل رباعية ركعتان بشروط خمسة احدها قصد المسافة و هي ثمانية فراسخ او اربعة مع قصد العود في يومه . 8 - باب هشتم - نماز مسافر قال تعالى : وَ إِذا ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَنْ تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلاةِ نساء / 101 . باب هشتم و آخرين باب از ابواب كتاب الصلاة راجع به نماز شخص مسافر است اين نماز با وجود پنج شرط قصر خوانده مىشود يعنى چهار ركعتىها به دو ركعت تبديل مىشوند و دو ركعت آخر آنها در حال سفر ساقط مىشود و آن شرائط عبارتند از : [ شروط نماز مسافر ] 1 - قصد مسافت : يعنى مسافر از اوّل حركت قصدش اين باشد كه هشت فرسخ طى مسافت كند [ چه بنا داشته باشد كه همان روز بر گردد يا خير ] و يا قصدش اين باشد كه تا چهار فرسخ برود و همان روز يا شب هم مجدداً برگردد و چنين كسى از اوّل مسافرت هنگامى كه از حدّ ترخص خارج شد بايد نمازش را شكسته بخواند اگر چه هنوز به مقدار مسافت شرعى هم طى طريق نكرد [ ضمنا مسافت شرعى هم دانسته شد كه به حسب فرسخ هشت فرسخ و به حسب ميل بيست و چهار ميل و به حسب كيلومتر چهل و هشت كيلومتر و به حسب متر چهل و هشت هزار متر و به حسب ذراع نود و شش هزار ذراع است ] .