تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 173
و يعتبر في الامام التكليف و العدالة و طهارة المولد و لا يؤم القاعد القائم و لا الأمّي القارئ و لا المئوف اللسان بصحيحه قرار بگيرند [ البته در اين باب فتاوى مختلف است و فتواى مذكور از علامه ره است ] . مطلب چهارم : شرائط امام جماعت : 1 - مكلّف باشد پس اقتدا به طفل و مجنون جايز نيست [ مگر امامت طفل نابالغ براى هم سن و سال خودش . . . ] 2 - عادل باشد [ پس اگر فاسق بود اقتدا جايز نيست ] و دربارهء عدالت تفسيرهاى مختلفى شده كه طبق تفسير مشهور عدالت عبارتست از يك ملكهء نفسانيهاى كه اگر در انسان يافت شود موجب مىشود كه انسان هميشه باتقوا باشد و نسبت به امور حرام رادع و نسبت به واجبات باعث داشته باشد . . . 3 - طهارت مولد داشته باشد يعنى حلال زاده باشد [ پس اقتدا به امام جماعتى كه شرعا ثابت شده كه او ولد زنا است جايز نيست ] . مطلب پنجم : كسانى كه امامت آنها جايز نيست : 1 - حرام است انسانى كه نشسته نماز مىخواند براى انسان ايستاده امامت كند [ البته اختصاص به قائم و قاعد ندارد بلكه در جميع مراتب چنين است يعنى امامت كسى كه با تكيه به چيزى نماز مىخواند براى كسى كه قيام مستقل و بدون تكيه دارد حرام است و امامت قاعد براى قائم و امامت مضطجع يعنى به پهلو خوابيده براى قاعد و امامت مستقلى يعنى به پشت خوابيده براى به پهلو خوابيده و . . . حرام است ] . 2 - انسانى كه قرائتش صحيح نيست [ در كلّ حمد و سوره يا بعض آن ] حق ندارد براى انسان قارى كه قرائت را نيك مىداند امامت كند . 3 - انسانى كه در زبانش آفتى وجود دارد [ مثلًا الثغ است يعنى حرفى را به