تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 171
و لو ادرك الامام راكعاً ادرك الركعة و الّا فلا و لا يقرأ المأموم مع المرضى و لا يتقدمه في الافعال در صف بيستم مثلًا از امام اشكالى ندارد چون اين مأموم با وسائط متعدد يعنى مأمومين جلوتر از خود به امام متصل است ولى اگر مأموم صف نخستين است و يا يك مأموم بيشتر نيست در اينجا لازم است كه بيش از مقدار عادت و عرف از امام فاصله نداشته باشد كه عرفا بگويند دور است [ به قول مرحوم شعرانى : غالباً حد دورى را معين نكردهاند و حواله به عرف و عادت دادهاند ولى بعضى تا سيصد ذراع جائز شمردند و احتياط آنست كه از اندازهاى كه بتواند اسبى بخوابد بيشتر نباشد و مستحب است از يك گام بيشتر دور نشوند و بعضى آن را واجب دانستهاند ] . مطلب سوّم : بيان چند حكم از احكام جماعت : 1 - هرگاه مأموم خود را به ركوع امام برساند و ركوع را با امام بجا آورد جماعت صحيح است و اين عمل براى مأموم يك ركعت حساب مىشود و اگر ركوع را با امام درك نكند و لو در ثواب جماعت شريك باشد ولى براى او ركعت محسوب نمىشود [ البته اگر اقتدا كرده حق ندارد نماز را قطع كند بلكه بايد منتظر بماند از ركعت بعدى با امام ادامه دهد ] . 2 - در نماز جماعت اگر مأموم به امام جماعت عادل اقتدا كند واجب نيست كه حمد و سوره بخواند ولى اگر در شرائط تقيه به غير عادل اقتدا كند خود بايد آهسته حمد و سوره را بخواند . 3 - بر مأموم واجب است كه در افعال نماز از امام متابعت كند و حق ندارد جلوتر از امام افعال نماز را انجام دهد بلكه يا همزمان با امام ركوع و سجود و قيام و قعود را بجا آورد و يا لختى پس از امام و بدنبال امام اين افعال را انجام دهد [ البته در اقوال نماز از قبيل ذكر ركوع و سجود و تشهد و تسبيحات و . . . متابعت واجب نيست