تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 168
الثامنة : من فاتته فريضة مجهولة و لم يعلم ما هي صلى ثلثا و اربعا و اثنين التاسعة : الحاضر يقضي ما فاته في السفر قصراً . و المسافر يقضي ما فاته في الحضر تماماً ، العاشرة : يستحب قضاء النوافل المرتبة لو فاتته به مرض استحب ان يتصدق عن كل ركعتين بمدّ و ان لم يتمكّن فعن كل يوم بمدّ مسأله هشتم : كسى كه اجمالًا مىداند كه يك نماز از پنج نماز يوميهء او فوت شده ولى علم تفصيلى ندارد كه كدام نماز است ؟ صبح ؟ ظهر ؟ و . . . بايد سه نماز بجا آورد يك نماز دو ركعتى و يك نماز سه ركعتى و يك نماز چهار ركعتى به نيت ما في الذّمة كه اگر ظهر قضا شده اين نماز به جاى ظهر باشد و اگر عصر است و عشاء است عشاء [ ضمنا در حمد و سوره مخير است بين جهر و اخفات ] . مسأله نهم : هرگاه نمازهاى انسان در وطن خود كه چهار ركعتى است فوت شود بايد چهار ركعتى بجا آورد اگر چه در مسافرت قضاى ما فات را بجا آورد و هرگاه نمازهاى انسان در حال سفر فوت شده بايد دو ركعتى قضا نمايد اگر چه در وطن آن قضا را اتيان كند [ و خلاصه اينكه : اقض ما فات كما فات ] . مسأله دهم : هرگاه نافلهء يوميه انسان فوت شود مستحب است آنها را در خارج وقت قضا كند و اگر به علت مريضى در وقت خود آنها را نخوانده مستحب است بجاى هر دو ركعت يك مدّ طعام [ ده سير ] صدقه دهد و اگر در مضيقهء مالى است و اين مقدار برايش ميسور نيست بجاى نوافل هر روز يك مد طعام صدقه دهد [ و خلاصه جاى نوافل را خالى نگذارد ] .