و لا سهو في سهو الثانية من سهى في النافلة بنى على الاقل و ان بنى على الاكثر جاز
شرح
اگر مأمومين در امرى از امور نماز شك دارند ولى امام حفظ دارد بايد مأموم به شك يا سهو خود اعتنا نكند [ تفاصيل مطلب را از شرح لمعه بايد جست ] .
مطلب هفتم : جناب علّامه فرمود و لا سهو في سهو [ اين جمله نيز داراى احتمالات فراوانى است كه مجموع به هشت احتمال مىرسد و جناب شهيد آن را آورده ولى چهار احتمال به نظر قوى مىرسد :
1 - مراد اين باشد كه لا حكم للسهو في موجب الشك يعنى اگر در نماز احتياط انسان سهواً كلامى بگويد يا سجدهاى فراموش كند اين موجب دو سجده سهو نمىشود .
2 - مراد اين باشد كه لا حكم للشك في موجب الشك يعنى اگر در نماز احتياط كسى شك كند در فعلى از افعال و يا در ركعتى از ركعات به شك خود اعتنا نكند .
3 - مراد اين باشد كه لا حكم للشك في موجب السهو يعنى اگر در دو سجدهء سهو شك كرد كه آيا مثلًا ذكر را گفته يا نه به شك خود اعتنا نكند .
4 - مراد اين باشد كه لا حكم للسهو في موجب السهو يعنى اگر در دو سجدهء سهو مثلًا سجدهاى را فراموش كند موجب سهو نمىشود ] .
نكته : كلمه سهو در عبارت علامه به معناى مطلق غيبت معنى از ذهن است كه شامل شك هم مىشود چون در شك هم معنا بطور تعيين از ذهن غايب است .