فلو شك فيما زاد على الاوليين في الرباعية و لا ظن بنى على الزائد و احتياط فمن شك بين الاثنين و الثلاث او بين الثلث و الاربع بنى على الاكثر فاذا سلم صلى ركعة من قيام او ركعتين من جلوس و من شك بين
شرح
كه خلاصه عدد ركعت را اصلًا نمىداند اين هم نمازش باطل مىشود و بايد اعاده كند .
نكته : در تمام اين صور بايد به مقدار خواندن يك حمد تروّى و تأمل نمايد و اگر به يادش نيامد نماز باطل مىشود و الّا به مجرّد شك حق ندارد نماز را به هم بزند و خلاصه شك مستقر اين حكم را دارد نه شك ابتدائى و متزلزل ] .
2 - برخى از شكوك هم جزء شكهاى صحيح بوده و داراى احكامى است و آنها بطور كلى عبارتند از : شك در زائد بر ركعت اول و دوّم از نمازهاى چهار ركعتى و حكم كلى آن هم عبارتست از بناگذارى بر اكثر سپس نماز احتياط و يا سجده سهو و دليل اين حكم هم اينست كه : اذا شككت فابن على الأكثر البته تمام اينها بعد از اينست كه به مقدار لازم فكر كرد و يقين يا ظن به هيچ طرف پيدا نكرد و گرنه بايد به يقين يا مظنه عمل كند چه به جانب اقل و چه به جانب اكثر و اينك تفصيل صور مسأله .
الف : اگر پس از اكمال سجدتين شك كند كه آيا دو ركعت خوانده يا سه ركعت بنا را بر اكثر يعنى سه گذاشته و نماز را تمام كند و پس از سلام نماز دو ركعت نماز احتياط نشسته و يا يك ركعت ايستاده بجا آورد .
ب : اگر شك كند ميان سه و چهار [ چه در حال قيام و چه بعد از سجدتين ] بايد بنا را بر اكثر يعنى چهار گذاشته و همان احكام قبل تكرار شود .
ج : اگر ميان دو و چهار شك كند بنا را بر چهار گذاشته و سلام مىدهد سپس دو ركعت نماز احتياط ايستاده بجا مىآورد .
د : كسى كه ميان دو و سه و چهار شك كند بايد بنا را بر چهار گذاشته و پس از سلام دو ركعت نماز احتياط ايستاده و دو ركعت هم نشسته بجا آورد [ كه اگر در