تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 110
ان امن اطلاع غيره و الّا قاعداً مومياً الفصل الخامس في المكان : كل مكان مملوك او مأذون فيه يجوز فيه الصلاة و تبطل في المغضوب مع العلم بالغصب و ديگرى روپوش و سوّمى مقنعه . 5 - كسى كه عريان است و جامهاى ندارد كه با آن نماز بخواند وظيفهاش آنست كه اگر كسى او را نمىبيند و ايمن است از اطلاع غير از او بايد ايستاده نماز بخواند ولى براى ركوع و سجوده اشاره كند [ كه تفصيلًا خواهد آمد كيفيت اشاره ] و اگر ايمن از بيننده و عابرين نيست بايد نشسته نماز بخواند و براى ركوع و سجود اشاره كند . فصل پنجم - مكان نمازگزار يكى از شرائط صحت نماز عبارتست از اباحهء مكان مصلّى و پيرامون آن چند مطلب مطرح است : مطلب اوّل : تعريف مكان : با اينكه بر حسب ظاهر معناى مكان بديهى است ولى در كتب فلسفى تعاريف مختلفى از آن شده و در اينجا منظور از مكان مصلّى آن فضاى خالى است كه مصلّى آن را اشغال مىكند و در آنجا ركوع و سجود و قيام و قعود انجام مىدهد ] . مطلب دوّم : شرائط مكان مصلى : 1 - مباح بودن و غصبى نبودن و جناب علامه به صورت قانون كلى مىفرمايند : هر مكانى كه مملوك انسان است و يا از طرف مالك به انسان اذن داده شده نماز خواندن در آن جايز و صحيح است و هر مكانى كه غصبى باشد نماز در آن باطل است البته مشروط بر اينكه شخص علم به غصبيت داشته باشد .