تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 113

مساهمون:

ص١١٣
و لا يجوز على المغضوب مع العلم و لا على النجاسة و لا يشترط طهارة مساقط بقية اعضاء السجود و لا يجوز السجود على ما ليس بارض كالجلود او ما خرج عنها بالاستحالة كالمعادن و يجوز السجود مع عدم الارض على الثلج و القير و غيرهما و مع الحر على الثوب و ان فقد فعلي اليد
شرح
2 - از ملبوسات انسانى نباشد . 3 - مملوك انسان و يا به منزلهء ملك باشند يعنى مالك آن اذن داده باشد . 4 - خالى از نجاست باشند . متفرع بر اين امور سجده كردن بر شيء مغصوب با علم به غصبيت جايز نيست و نيز سجده كردن بر چيز نجس هم جايز نيست و نيز سجده كردن بر آنچه نام ارض بر آن اطلاق نشود مثل پوست حيوانات و . . . جايز نيست و نيز سجده كردن بر چيزهائى كه بتوسط استحاله از اسم ارض بودن خارج شده‌اند جايز نيست همانند معادن از قبيل طلا - نقره - عقيق - نمك و . . .

چند مسأله :

1 - در مطلب دوّم گفتيم : شرط است طهارت مسجد يعنى محل سجده از پيشانى حال مىگوئيم : مواضع سجده هفت موضع است كه دو كف دست و دو سر زانو و دو سر انگشت ابهام پاها و پيشانى حال : تنها موضع سجدهء پيشانى از زمين بايد پاك باشد ولى در ساير اعضاء طهارت موضع آنها از زمين لازم نيست [ مگر اينكه نجاست متعديه داشته باشد ] . 2 - در صورتى كه دست انسان از ارض و نباتات الارض كوتاه شود مىتواند به برف و قير و چيزهاى ديگر سجده كند . 3 - در صورتى كه زمين بسيار گرم باشد مىتوان بر جامه سجده كرد نه مستقيما بر زمين . 4 - اگر هيچ‌كدام از امور مذكوره را ندارد به دست هم مىتواند سجده كند .
تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 113 | العلامة الحلي / على محمدى خراسانى