رمضان بود ، و رمضان و شوّال در مدينه مقام كرد ، پس در ماه ذى قعده به قصد حجّ و عمره بيرون آمد و اين در آخر سنهء ستّ بود . و نميلة [ 1 ] ابن عبد اللّه اللّيثى بنيابت خود در مدينه بازداشت . و سيّد ، عليه السّلام ، اگر چه نه به قصد جنگى بيرون رفته بود ، لكن انديشه كرد كه چون قريش بدانند كه وى قصد مكّه دارد ، لشكر كنند و بجنگ وى بيرون آيند و از اين سبب لشكرى گرد كرد از مدينه و از قبايل [ 2 ] عرب كه در حوالى مدينه مقام داشتند ، و با ايشان از مدينه بيرون شد . پس چون به عسفان [ 3 ] رسيده بودند ، يكى از مكّه بيامد و گفت : يا رسول اللّه ، قريش بشنيدهاند كه تو قصد مكّه دارى و لشكر * بسيار جمع كردهاند و با أهل و عيال بيرون آمدهاند [ 4 ] ، و اندر وادى [ ذى ] طوى فرود آمدهاند و سوگند مىخورند [ 5 ] كه ما به هيچ گونه نرويم و محمّد را نگذاريم كه به مكّه در آيد ، و خالد بن الوليد پيشرو لشكر است . پس چون آن [ مرد ] چنان بگفت ، سيّد ، عليه السّلام ، گفت :
يا ويح قريش ، لقد أكلتهم [ 6 ] الحرب ، ماذا عليهم لو خلّوا بينى [ 7 ] و بين سائر العرب ، فإن هم أصابونى كان ذلك الَّذى أرادوا ، و إن أظهرنى اللّه عليهم دخلوا فى الإسلام وافرين ، و إن لم يفعلوا قاتلوا [ و ] بهم قوّة ، فما
هامش
[ ( 1 - ) ] در اصل : نمانه . در مغازى واقدى ( ج 2 ص 573 ) بجاى نميلة بن عبد اللّه كه در متن عربى از قول ابن هشام آمده است و نه از قول ابن اسحاق : ابن أم مكتوم .
[ ( 2 - ) ] در اصل : قبيله ، و بر طبق ساير نسخ ضبط شد ، در متن عربى ج 3 ص 322 :
من أهل البوادى من الاعراب .
[ ( 3 - ) ] در اصل : به عصفان .
[ ( 4 - ) ] متن عربى ج 3 ص 323 : فخرجوا معهم العوذ المطافيل ، قد لبسوا جلود النمور .
[ ( 5 - ) ] روا : خوردهاند .
[ ( 6 - ) ] در اصل : اهلكتهم .
[ ( 7 - ) ] در اصل : بينه .