از ان سخن گويند ، و هم در حال پيغمبر ، عليه السّلام ، برخاست و از تابش وحى ، چون عقد مرواريد ، عرق از پيشانى وى مىدويد [ 1 ] ، و دست مبارك خود در پيشانى خود مىماليد و مىسترد ، پس روى باز من كرد و گفت : اى عايشه ، بشارت باد ترا كه حق تعالى براءت تو فرو فرستاد . عايشه ، رضى اللّه عنها ، گفت : من گفتم كه سپاس خداى را جلّ جلاله كه مرا از زبان منافقان و طاعنان پاك گردانيد و بى گناهى من در ميان مسلمانان و صحابه جمله پيدا كرد . پس سيّد ، عليه السّلام ، بر منبر شد و خطبه كرد و خداى را حمد و ثنا گفت و هفده آيت از قرآن كلام اللّه ، كه در سورة النّور است ، [ حق تعالى [ 2 ] ] براى براءت من آن روز فرو فرستاد و ساحت مرا به پاكى پيدا كرد ، پيغمبر ، عليه السّلام ، از سر منبر بر خواند و أوّل اين آيتها اينست :
إِنَّ الَّذِينَ جاؤُ بِالْإِفْكِ عُصْبَةٌ مِنْكُمْ لا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَكُمْ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ مَا اكْتَسَبَ مِنَ الْإِثْمِ وَ الَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذابٌ عَظِيمٌ
[ 3 ] .
إلى قوله :
وَ الطَّيِّباتُ لِلطَّيِّبِينَ وَ الطَّيِّبُونَ لِلطَّيِّباتِ أُولئِكَ مُبَرَّؤُنَ مِمَّا يَقُولُونَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ
[ 4 ] .
و سيّد ، عليه السّلام ، چون از منبر فرود آمد ، بفرمود تا مسطح ابن أثاثه [ 5 ] و حسّان بن ثابت و حمنه بنت جحش را هر سه چوب [ 6 ] بزدند ،
هامش
[ ( 1 - ) ] روا : فرو مىدويد .
[ ( 2 - ) ] از روا نقل شد .
[ ( 3 - ) ] نور ، 11 .
[ ( 4 - ) ] نور ، 26 . جمعا شانزده آيه مىشود و شايد اين تفاوت از اختلاف تقطيع آيات ناشى شده باشد .
[ ( 5 - ) ] در اصل : ثابت .
[ ( 6 - ) ] ساير نسخ : حد ، و در متن عربى ج 3 ص 315 : فضربوا حدهم .