قبله همچنانكه بود باز جانب شام افگن . و ايشان مىخواستند كه بدين سخن سيّد ، عليه السّلام ، در فتنه افگنند و او را بر سر آن دارند كه قبله از كعبه باطل كند . و حق تعالى از خبث ايشان خبر باز داد و اين آيت فرو فرستاد .
قوله تعالى :
سَيَقُولُ السُّفَهاءُ مِنَ النَّاسِ ما وَلَّاهُمْ عَنْ قِبْلَتِهِمُ الَّتِي كانُوا عَلَيْها قُلْ لِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَ الْمَغْرِبُ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ . وَ كَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ وَ يَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيداً
- إلى قوله -
وَ لَئِنْ أَتَيْتَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ بِكُلِّ آيَةٍ ما تَبِعُوا قِبْلَتَكَ وَ ما أَنْتَ بِتابِعٍ قِبْلَتَهُمْ وَ ما بَعْضُهُمْ بِتابِعٍ قِبْلَةَ بَعْضٍ وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ إِنَّكَ إِذاً لَمِنَ الظَّالِمِينَ [ 1 ]
.
گفت : اى محمّد ، اگر تو هزار معجزه با اين جهودان نمائى ، و هر چه ايشان گويند تو مراد ايشان برآورى ، ايشان متابعت تو هرگز نكنند ، و نشايد ، اى محمّد ، كه از بهر سخن ايشان ترك قبلهء خود كنى و رضا و هواى ايشان گيرى ، اگر چنين كنى ظلم * باشد و ظلم بر پيغمبران روا نباشد . و همچنين ديگر جماعتى از يهود درآمدند و گفتند : يا محمّد ، ما اين بدانستيم كه خداى تعالى خلق آفريده است ، ما را بگوى تا خداى كى آفريده است ؟ پيغمبر ، عليه السّلام ، از سخن ايشان خشم گرفت و در حال جبرئيل ، عليه السّلام ، فرود آمد و سورت الإخلاص فرود آورد و سيّد را ، عليه السّلام ، تسكين كرد و گفت : اى محمّد ، تو خود را مرنجان از بهر اين هرزها كه اين جهودان كافر مىگويند و جواب ايشان باز ده و بگو :
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ . قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ . اللَّهُ الصَّمَدُ
.
هامش
[ ( 1 - ) ] بقره ، 142 تا 145 .