عليه السّلام ، بفرمود كه : شما از ميان قوم دوازده نقيب اختيار كنيد . ايشان با هم بنشستند و دوازده نقيب اختيار كردند ، نه نقيب از قوم خزرج بودند و سه نقيب از قوم أوس .
و اين نه نقيب كه از قوم خزرج بودند ، يكى ، أسعد بن زراره بود . و ديگر ، سعد بن الرّبيع [ 1 ] بود . و سوم ، عبد اللّه بن رواحه بود . و چهارم ، رافع ابن مالك بن العجلان بود . و پنجم ، براء بن معرور بود . و ششم ، عبد اللّه ابن [ عمرو بن ] حرام بود . و هفتم ، عبادة بن الصّامت بود . و هشتم ، [ سعد بن عباده ] ، و نهم ، منذر [ بن ] عمرو بود .
و اين سه كه از قوم أوس بودند : يكى أسيد بن حضير بود . و دوم ، سعد بن خيثمه ، و سؤم ، رفاعة بن عبد المنذر .
پس چون اين دوازده نقيب از ميان قوم اختيار كردند ، سيّد ، عليه - السّلام ، ايشان را گفت : شما پايندان [ 2 ] و كفيل من شويد از قوم خويش ، به اين بيعت كه رفت ، چنان كه قوم عيسى ، حواريان از عيسى كفيل شدند قوم وى را .
ايشان گفتند : بلى . آنگاه سيّد ، عليه السّلام ، گفت : من نيز كفيل شدم و پايندان بر قوم خود . پس چون اين بيعت بدين صفت كه ياد كرده آمد برفت ، از سر عقبهء اوّل آوازى برآمد بلند كه همى گفت : اى قريش ، بچه خاموش نشستهايد كه أهل مدينه بيامدند و با محمّد بيعت كردند ، تا فردا بحرب شما بيرون آيند و منازعت و مخالفت پيش گيرند ، بشتابيد و ايشان را دريابيد ، پيش از آنكه كار بر شما سخت شود و تلافى و تدارك ممكن نگردد . پس چون آواز برآمد ، سيّد ، عليه السّلام ، أنصار را گفت :
هذا أزبّ العقبه .
گفت : اين شيطان عقبه است كه از سر عقبه آواز مىدهد و بانگ مىدارد و قريش را از بيعت ما
هامش
[ ( 1 - ) ] در اصل : اسعد بن الربيع .
[ ( 2 - ) ] ضامن و كفيل و ميانجى كننده را نيز گويند و بمعنى رهن و گرو هم آمده است و در قيد بند كسى بودن را نيز گفتهاند ( برهان ) .