أجرت رسول اللّه منهم فأصبحوا * عبيدك [ 1 ] ما لبىّ مهلّ و أحرما [ 2 ]
فلو سئلت عنه معدّ بأسرها [ 3 ] * و قحطان أو باقى بقيّة جرهما [ 4 ]
لقالوا هو الموفى بخفرة [ 5 ] جاره * و ذمّته يوما إذا ما تذمّما
فما تطلع الشّمس المنيرة فوقهم * على مثله فيهم أعزّ و أعظما
و آبى إذا يأبى و ألين شيمة * و أنوم عن جار إذا اللّيل أظلما
* و آنكه حسّان او را مدح كرده و بگفته است : أجرت رسول اللّه ، يعنى مطعم بن عدىّ پيغمبر را ، عليه السّلام ، در جوار خود آورده ، اين [ 6 ] حكايت آن چنان بود كه :
در عهد اوّل اسلام كه سيّد ، عليه السّلام ، در مكّه اسلام آشكارا نمىيارست كرد ، قصد طائف كرد تا مگر أهل طائف دعوت وى قبول كنند و نصرت [ 7 ] دين وى دهند . چون برفت و ايشان را دعوت كرد ، أهل طائف دعوت وى قبول نكردند و سيّد ، عليه السّلام ، دل تنگ از طائف باز گرديد و ظاهر به مكّه نمىيارست آمدن . چون بنزديك مكّه آمد [ 8 ] ، كس
هامش
[ ( 1 - ) ] در اصل : عبيد .
[ ( 2 - ) ] در اصل : فهل و محرما .
[ ( 3 - ) ] در اصل : ما مريعا .
[ ( 4 - ) ] در اصل : مجرهما .
[ ( 5 - ) ] در اصل : فحرمه .
[ ( 6 - ) ] در اصل : و اين .
[ ( 7 - ) ] ساير نسخ : اهل طائف با وى بيعت كنند و نصرت .
[ ( 8 - ) ] روا : رسيد .