كه اين چنين از وى در خواهم . آنگاه گفتند : اى محمّد ، چون اين التماسها هيچ بجاى نمىآورى ، ما بر تو ايمان نمىآوريم و خداوند خود را بگوى تا از آسمان بر ما عذاب فرستد اگر قادر است و عذاب مىتواند فرستادن ، همچنانكه دعوى مىكنى . سيّد ، عليه السّلام ، گفت : عذاب فرستادن به اختيار * خداوند باز بسته است ، اگر خواهد بفرستد و اگر خواهد نفرستد . آنگه گفتند :
اى محمّد ، خداوند تو نمىدانست كه [ ما ] با تو اين مجلس خواهيم ساختن و اين سؤال [ 1 ] خواهيم كردن تا ترا بياموختى كه جواب ما چگونه مىبايد دادن ؟ و اگر ما به تو نگرويم و ايمان نياوريم او بر سر ما چه عذاب [ 2 ] خواهد فرستاد ؟ و ترا از ان خبر دادى كه ما را بچه عذاب گرفتار خواهد كرد . اين همه بايستى كه خداوند ترا از پيش خبر باز داده بودى ، اگر چنانست كه خداوند تو عالم الأسرار است و هيچ بر وى خافى [ 3 ] نيست ، و لكن اى محمّد ، ما را گمان چنانست كه اين همه رحمان يمامه ترا مىآموزد و تلقين مىكند و ما به رحمان يمامه هرگز ايمان نخواهيم آوردن ، و بدان اى محمّد ، كه بهر نوعى پيش [ 4 ] رضاى تو باز آمديم و هر چه ما را بود از مال و جاه بر تو عرض كرديم ، و تو هيچ از ما قبول نكردى و در بند رضاى ما نشدى ، و به هيچ نوع مراد ما نطلبيدى ، اكنون ما إقامت [ عذر ] خود بنموديم و ما را بيش ازين طاقت تحمّل نماند ، و بعد ازين تدبير آن كنيم كه ما ترا هلاك كنيم يا تو ما را بهلاك آورى . چون اين سخن بگفتند [ 5 ] : يكى برخاست و گفت : [ اى محمّد ، ما فرشتگان مىپرستيم كه ايشان دختران خدااند . ديگرى برخاست گفت ] [ 6 ] : اى محمّد ، ما به تو ايمان نياوريم ،
هامش
[ ( 1 - ) ] روا : + از تو .
[ ( 2 - ) ] روا : بلا .
[ ( 3 - ) ] ط : پوشيده .
[ ( 4 - ) ] روا : بهر نوعى مراد برگرفتيم و پيش .
[ ( 5 - ) ] روا : + قوم بغوغا درآمدند و هر يكى آغاز هرزهاى كردند .
[ ( 6 - ) ] از روا نقل شد .