راويان ابن اسحاق را به عقب رانده بود كه ابن خير [ 1 ] در كتاب فهرست خود شش روايت از ابن هشام نام مىبرد و از يونس بن بكير فقط يك روايت نشان مىدهد .
قرن ششم دوران اوج شهرت و معروفيّت سيرهء ابن هشام است چه در اين قرن است كه علماى حديث و أدب آن را مورد توجه خاص خود قرار دادهاند و از لحاظ آنكه كتابى درسى به شمار مىآمده و طلّاب علم مجبور به تحصيل آن بودهاند به شرح دقائق و مشكلات آن پرداختهاند .
يكى از شارحان سيرهء ابن هشام ، چنان كه سابقا هم اشاره كرديم ، ابو القاسم عبد الرحمان سهيلى ( 508 - 581 ) صاحب كتاب روض الأنف است [ 2 ] .
ديگر ابو ذرّ مصعب بن محمد خشنى أندلسى [ 3 ] ( 533 - 604 ) است كه بدون اطلاع از كتاب سهيلى و مراجعه به آن ، كتاب خود را در شرح مشكلات
هامش
[ ( 1 - ) ] ابو بكر محمد بن خير الاموى الاشبيلى متولد به سال 502 و متوفى در 575 ، فهرسة ما رواه عن شيوخه ، چاپ دوم ، قاهره ، الخانجى ، 1382 . ص 232 .
همچنين رجوع شود به تعليقهء شمارهء 8 فصل 4 كتاب فوك ( منابع به زبانهاى اروپائى شمارهء 9 ) ص 34 .
[ ( 2 - ) ] ص 68 ( سح ) همين مقدمه . براى شرح حال سهيلى رجوع شود به : ابن خلكان ، وفيات ، چاپ احسان عباس ، ج 3 ص 143 ، معجم البلدان ، ج 3 ص 206 ، ذهبى ، تذكرة الحفاظ ، ص 1348 ، العبر ، ج 4 ص 244 ، القفطى ، انباه الرواة ، ج 2 ص 162 ، شذرات الذهب ، ج 4 ص 271 ، يافعى ، مرآت الجنان ، ج 3 ص 422 ، بغية الوعاة ، ج 2 ص 81 ، روض الانف ، قاهره ، دار الكتب ، مقدمه ، ج 1 ص 25 .
[ ( 3 - ) ] براى شرح حال خشنى رجوع شود به : ابن ماكولا ، الاكمال ، ج 3 ص 262 ح ، بغية الوعاة ، ج 2 ص 287 ، شذرات ، ج 5 ص 14 ، يافعى ، مرات الجنان ، ج 4 ص 5 ، بغدادى ، خزانة الادب ، ج 2 ص 529 ، زركلى ، اعلام ، ج 8 ص 151 .