عرض كرد : راست فرمودى اى محمّد ! پاداش گويندهء آن چيست ؟
فرمود : هرگاه بندهاى گويد : سبحان اللّه ، همهء آنچه پايينتر از عرش است با او تسبيح گويند ، سپس ده برابر اين همه به گوينده پاداش دهند . و هرگاه گويد : الحمد للّه خداوند بر او نعمت دنيا انعام فرمايد تا او را با نعمت اخروى ملاقات كند . و آن سخنى است كه هرگاه بهشتيان به بهشت درآيند آن را گويند در حالى كه همه سخنان - جز حمد - در دنيا پايان گيرد . و آن اين ( فرموده خدا ) است كه : . . . « و درودشان در آنجا سلام است و پايان سخن آنان اين است كه : الحمد للّه ربّ العالمين : ستايش ويژه پروردگار جهانيان است » « 1 » .
و امّا پاداش ( گوينده ) لا إله الّا اللّه ، بهشت است و آن اين ( فرموده خدا ) است كه « آيا پاداش احسان جز احسان است » « 2 » ؟
و امّا پاداش ( گوينده ) اللّه اكبر ، بالاترين درجات بهشت و برترين منزل آن نزد خداست .
يهودى عرض كرد : راست فرمودى اى محمّد ! از ده سؤال يكى را پاسخ فرمودى آيا اجازه است دومين سؤال را مطرح كنم ؟
فرمود : هر چه خواهى بپرس ، ( اين را فرمود ) در حالى كه جبرئيل از جانب راست و ميكائيل از جانب چپ او ( پاسخها را ) به او تلقين مىكردند .
يهودى پرسيد : چرا شما « محمّد و احمد و ابو القاسم و بشير و نذير و داعى » نام گرفتهاى ؟
فرمود : امّا محمّد ، زيرا من در آسمان ستودهام ، امّا احمد ، زيرا من در زمين ستودهام ، امّا ابو القاسم زيرا خداى متعال آتش را ميان پيشينيان و پسينيان از كافران و تكذيب كنندگان تقسيم كند ، امّا داعى ، زيرا من آدميان را به دين پروردگارم يعنى ( آيين اسلام ) فرا مىخوانم . امّا نذير ، زيرا هر كه را نافرمانيم كند به آتش بيم دهم و امّا بشير ، زيرا هر كه را فرمانم برد به بهشت مژده دهم .
عرض كرد : راست فرمودى اى محمّد ! اكنون سومين سؤال را پاسخ بده ، چرا
هامش
( 1 )تَحِيَّتُهُمْ فِيها سَلامٌ وَ آخِرُ دَعْواهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَيونس : 11 .
( 2 )هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُالرحمن : 60 .