عبوديت ( صادقانه ) او از بندگى هر آنچه جز خداست بىنياز گردند » « 1 » .
مردى سؤال كرد : اى فرزند رسول خدا ، پدر و مادرم فدايت ، معرفت خدا چيست ؟
حضرت فرمود : « اين است كه اهل هر زمانى ، امامى را كه بايد از او فرمان برند بشناسند . ( زيرا اين امام معصوم است كه مظهر اسماء و صفات جمال و جلال حق سبحان است ) » « 2 » .
قضا و قدر
[ 498 ] - 6 - عالم آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله ، امام على بن موسى الرّضا عليه السّلام فرموده است .
حسن بن ابى حسن بصرى به امام حسين بن على بن ابى طالب عليهما السّلام نامه نوشت و از او دربارهء معنى قدر سؤال كرد . حضرت در پاسخ او نوشت :
« از بيانى كه درباره قدر به ما اهل بيت رسيده است و آن را برايت توضيح مىدهم پيروى نما . زيرا كسى كه به قدر در خوب و بدش ايمان ندارد كافر است و كسى كه گناهان را به خداى عزيز و بزرگ مرتبه نسبت مىدهد ( و كار او مىداند ) بهتان بزرگى به خدا بسته است .
همانا خداى متعال به زور اطاعت نشود و با غلبه ( ديگرى بر او ) نافرمانى نگردد و بندگان خود را در طريق هلاكت و تباهى واننهد ، بلكه اوست مالك هر آنچه به آنها داده و قادر بر هر چه كه آنها را به آن توان بخشيده است ، پس اگر سر به طاعت نهند ، خدا مانع و سست كنندهء آنها نخواهد بود و اگر سر به معصيت گذارند و خدا بخواهد كه بر آنها منّت نهد و مانعى ميان آنها و معصيت ايجاد كند ، مىتواند . و اگر مانع نشد اين گونه نيست كه ( در اين صورت ) خدا آنها را با فشار و زور بر گناه وادار كرده باشد . بلكه پس از آگاهانيدن و هشدار و اتمام حجّت بر آنها از راه بخشيدن اختيار ( و قدرت انتخابگرى ) ، آنان را بر گناهان
هامش
( 1 ) أيّها النّاس ! إنّ اللّه جلّ ذكره ما خلق العباد إلّا ليعرفوه ، فإذا عرفوه عبدوه ، فإذا عبدوه استغنوا بعبادته عن عبادة ما سواه .
( 2 ) معرفة أهل كلّ زمان إمامهم الّذي يجب عليهم طاعته .