راوى كه هنگام مرگ او حضور داشته گويد : او از حرارت شكم و سرماى پشت خود فرياد مىزد در حالى كه پيش رويش بادزنها و يخ و پشت سرش آتشدان قرار داشت و مىگفت : آبم دهيد كه از تشنگى مردم ! پس ظرف بزرگى كه در آن مى و آب و شير بود و پنج نفر را كفايت مىكرد برايش آماده مىشد او همه را مىآشاميد و بازمىگفت : آبم دهيد كه از تشنگى مردم ! پس شكمش همچون شكم شتر شكافت ( و به هلاكت رسيد ) .
ابن اعثم كوفى اين واقعه را مختصر آورده و تيرانداز را عبد الرحمن ازدى ناميده است و گفته كه : امام عليه السّلام ( در نفرين خود ) فرمود : « خدايا ! او را از تشنگى بميران و هرگزش نيامرز » « 1 » !
شهادت شيرخوار
[ 431 ] - 256 - امام عليه السّلام چون داغ شهادت خاندان و فرزندان خود را ديد و جز زنان و كودكان و فرزند بيمارش كسى نماند ، ندا داد : « آيا كسى هست كه از حرم رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله دفاع كند ؟ آيا خداپرستى هست كه دربارهء ما از خدا بترسد ؟ آيا فريادرسى هست كه در راه خدا به فرياد ما رسد ؟ آيا يارى كنندهاى هست كه به اميد پاداش خدا ما را يارى كند » « 2 » ؟
نالهء بانوان حرم برخاست امام عليه السّلام به در خيمهها آمد و فرمود : « كودكم على را بياوريد تا وداعش گويم » « 3 » . كودك را آوردند . حضرت عليه السّلام او را [ در آغوش گرفته ] مىبوسيد و مىفرمود : « بدا به حال اين مردم آنگاه كه جدّ تو با ايشان مخاصمه كند » « 4 » . او در آغوش امام عليه السّلام بود كه حرمله بن كاهل اسدى تيرى افكند و گلوى او را دريد . امام عليه السّلام خون او را با
هامش
( 1 ) اللّهمّ اقتله عطشا و لا تغفر له ابدا .
( 2 ) هل من ذابّ يذبّ عن حرم رسول اللّه ؟ هل من موحّد يخاف اللّه فينا ؟ هل من مغيث يرجو اللّه في إغاثتنا ؟ هل من معين يرجو ما عند اللّه في إعانتنا ؟
( 3 ) ناولوني عليّا الطّفل حتّى اودّعه .
( 4 ) ويل لهؤلاء القوم إذا كان خصمهم جدّك .