فرمود : « ( خواهرم ! ) آهسته ، آرام باش ، شيون مكن كه دشمنان شاد مىشوند » « 1 » .
[ 354 ] - 179 - عبّاس بن على عليه السّلام ( نزد برادر شتافت و ) عرض كرد : برادر جان ! اينان بدين سو مىآيند ! امام عليه السّلام برخاست و فرمود : « عبّاس ! برادرم ! جانم فدايت باد ! سوار شو برو ببين آنان را چه شده و چرا چنين مىكنند » « 2 » ؟
عبّاس عليه السّلام با بيست سوار كه در ميان ايشان زهير بن قين و حبيب بن مظاهر بود نزد آنان شتافت و پرسيد : چه پيش آمده ؟ چه مىخواهيد ؟ گفتند : فرمان امير مؤمنان آمده كه به شما بگوييم : يا به فرمان او درآييد يا با شما مىجنگيم . حضرت عليه السّلام فرمود : شتاب نكنيد تا نزد ابا عبد اللّه برگردم و پيام شما را برسانم . آنان توقّف كرده گفتند : او را ببين و پاسخش را بياور . حضرت عبّاس شتابان نزد امام عليه السّلام آمده خبر آنان را داد و همراهانش ( در برابر سپاه دشمن ) ايستاده با آنان سخن گفتند . . .
و امام عليه السّلام چون پيام عمر سعد را شنيد به برادر خود عبّاس فرمود : « نزد آنان برگرد و چنانچه توانستى جنگ را به سپيده دم فردا بيفكن و امشب را مهلت بگير كه اميد است در اين شب نماز گزارده با خدا نيايش كنيم و از او آمرزش بخواهيم ، كه او مىداند من به راستى نماز و تلاوت قرآن و نيايش فراوان و استغفار را دوست مىدارم » « 3 » .
حضرت عبّاس سوار شده ، تاخت تا به ايشان رسيد و فرمود : مردم ! ابا عبد اللّه عليه السّلام از شما مىخواهد امشب را بازايستيد تا در آن بينديشد ، زيرا اين چيزى است كه در آن ميان ما و شما سخن نرفته است . چون صبح كرديم به خواست خدا همديگر را مىبينيم يا آن را پسنديده و آنچه را شما مىخواهيد و تكليف مىكنيد مىآوريم . و يا آن را نپسنديده ردّ مىكنيم . با اين بيان مىخواست آنان را آن شب منصرف كند . . .
هامش
( 1 ) و قد و اللّه يا اختاه دنا الأمر فى تلك لا شك .
( 2 ) يا عبّاس : اركب بنفسي أنت - يا أخي - حتّى تلقاهم فتقول لهم : ما لكم ؟ و ما بدا لكم ؟ و تسألهم عمّا جاء بهم ؟
( 3 ) ارجع اليهم فان استطعت أن تؤخّرهم إلى غدوة و تدفعهم عنّا العشيّة ، لعلّنا نصلّي لربّنا اللّيلة و ندعوه و نستغفره ، فهو يعلم أنّي كنت احبّ الصّلاة له و تلاوة كتابه و كثرة الدّعاء و الاستغفار .