شاعر آن حضرت عليه السّلام را ديده سلام كرد و گفت : اى فرزند رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله ! چگونه به كوفيان دل مىبندى با اينكه پسر عمّت مسلم بن عقيل و پيروانش را كشتند ؟
ديدگان امام عليه السّلام اشكبار شد و فرمود : « خدا مسلم را رحمت كند ، او به سوى آسايش الهى و ملكوت عطرآگين و بهشت و خشنودى خدا رخت بر بست . او تكليف خود را انجام داد و ( هنوز ) تكليف ما باقى است » « 1 » . سپس اين اشعار را سرود :
« اگر دنيا ارزشمند به شمار مىآيد ، پاداش خداوندى برتر و شريفتر است .
و اگر بدنها براى مرگ پديد آمدهاند ، پس در راه خدا با شمشير كشته شدن بهترين است . و اگر روزى آدميان به تقدير الهى تقسيم گشته است پس در طلب آن آزمند نبودن زيباترين است . و اگر گردآورى ثروت دنيا براى واگذاردن است ، پس چرا آدمى در انفاق آن بخل مىورزد » ؟ « 2 » مناقب آورده است : چون امام عليه السّلام در شقوق فرود آمد از كسى كه به خدمتش رسيده بود احوال عراق را پرسيد . او نيز اخبار [ ناگوار ] عراق را گفت . امام عليه السّلام فرمود : همهء امور دست خداست ، او هر چه خواهد انجام مىدهد ، او هر روز در كارى است ، پس اگر قضاى الهى ( بر وفق مراد و ميل ما ) فرود آمد ، خدا را بر نعمتهايش سپاسگزاريم و توفيق سپاسگزارى نيز از اوست و اگر قضاى الهى اميد ما را حايل شود باز آنكه نيّت حق دارد از حق جدا نيست « 3 » .
سپس اين اشعار را سرود .
هامش
( 1 ) رحم اللّه مسلما فلقد صار إلى روح اللّه و ريحانه و جنّته و رضوانه ، أما إنّه قد قضى ما عليه و بقي ما علينا .
( 2 )فإن تكن الدّنيا تعدّ نفيسة * فانّ [ فدار ] ثواب اللّه أعلى و أنبل
و إن تكن الأبدان للموت أنشأت * فقتل امرئ بالسّيف في اللّه أفضل
و إن تكن الأرزاق قسما مقدّرا * فقلّة حرص المرء في الرّزق أجمل
و إن تكن الأموال للتّرك جمعها * فما بال متروك به المرء يبخل( 3 ) إنّ الأمر للّه يفعل ما يشاء و ربّنا تبارك كلّ يوم هو فى شأن فإن نزل القضاء فالحمد للّه على نعمائه و هو المستعان على أداء الشّكر و إن حال القضاء دون الرّجاء فلم يبعد من الحقّ نفيه .