خواهد شد . عزيزم ! نزد من تربت توست كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله آن را در شيشهاى بسته به من داد . فرمود : « مادر جان ! به خدا سوگند كشته خواهم شد و من از قضا و قدر و سرنوشت حتمى و تكليف قطعى خداى متعال فرار نخواهم كرد . » « 1 » گفت شگفتا ! كجا مىروى با اينكه كشته مىشوى ؟ ! فرمود : « اگر امروز نروم فردا مىروم و اگر فردا نروم پس فردا خواهم رفت به خدا سوگند مرا از مرگ چارهاى نيست . من آن روز و آنجا و آن ساعتى را كه در آن كشته مىشوم و نيز آن گودالى را كه در آن دفن مىشوم مىشناسم به همانگونه كه تو را مىشناسم و آن را مىبينم به همانگونه كه تو را مىبينم » « 2 » . گفت : آيا آن را مىبينى ؟ ! فرمود : « اگر مىخواهى جاى شهادت خود و يارانم را به تو بنمايانم ؟ » « 3 » گفت : مىخواهم .
پس بيش از بسم اللّه نگفت كه ناگاه زمين فرو رفت تا آنجا كه مرقد و مدفن و جايگاه خود و اصحاب خود را به او نماياند و از آن تربت به او داد و او آن را با تربتى كه نزد خود داشت بياميخت . سپس امام عليه السّلام از نزد او بيرون رفت در حالى كه مىگفت : من در روز عاشورا كشته خواهم شد .
[ 240 ] - 65 - فضيل بن يسار ، از امام باقر عليه السّلام نقل كرده كه فرمود : چون ( امام ) حسين عليه السّلام آهنگ عراق كرد ، - وصيّت كرد و كتابها و غير آنها را به امّ سلمه - همسر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله سپرد و فرمود :
« هرگاه بزرگترين فرزندانم نزد تو آمد ، آنچه به تو دادهام به او بسپار » « 4 » . پس از شهادت امام حسين عليه السّلام علىّ بن الحسين عليه السّلام نزد امّ سلمه آمد و او همه آنها را به او سپرد .
[ 241 ] - 66 - جابر بن عبد اللّه گويد : چون حسين بن على عليهما السّلام عازم عراق شد نزد او آمده عرض
هامش
( 1 ) يا أمّاه ، و اللّه إنّي لمقتول ، و إنّي لا أفرّ من القدر و المقدور ، و القضاء المحتوم ، و الأمر الواجب من اللّه تعالى .
( 2 ) يا أمّة ، إن لم أذهب اليوم ذهبت غدا ، و إن لم أذهب غدا لذهبت بعد غد ، و ما من الموت - و اللّه يا أمه - بدّ ، و إنّي لأعرف اليوم و الموضع الّذي أقتل فيه ، و السّاعة الّتي أقتل فيها ، و الحفرة الّتي أدفن فيها ، كما أعرفك ، و أنظر إليها كما أنظر إليك .
( 3 ) إن أحببت أن أريك مضجعي و مكاني و مكان أصحابي فعلت .
( 4 ) اذا اتاك اكبر ولدي فادفعى إليه ما قد دفعت اليك .