سخن او با زنان بنى هاشم
[ 242 ] - 67 - جابر از امام باقر عليه السّلام نقل كرده كه فرمود : حسين عليه السّلام چون آهنگ خروج از مدينه را كرد ، زنان بنى عبد المطّلب نزد او آمده خواستند ناله و شيون كنند كه امام عليه السّلام به ميان آنان آمده فرمود : « شما را به خدا ، اين امر را با ( شيون خود ) آشكار نسازيد كه نافرمانى خدا و پيامبرش خواهد بود » « 1 » .
آنان گفتند : پس گريه و شيون خود را براى چه كسى نگهداريم كه امروز نزد ما همچون روز رحلت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله ، على عليه السّلام ، فاطمه عليها السّلام ، رقيه ، زينب و امّ كلثوم ( دختران پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ) است . خدا ما را فدايت كند . تو را به خدا خود را از مرگ به دور دار ، اى محبوب نيكان از دست رفته ما . . .
سپس آنان نزد امّ هانى - عمه امام عليه السّلام - رفته گفتند : امّ هانى ! تو نشستهاى و حسين عليه السّلام با خاندان خود مىخواهد برود ؟ ! امّ هانى آمده امام عليه السّلام چون او را ديد فرمود : « آيا اين عمّهام امّ هانى نيست ؟ » « 2 » عرض كردند : آرى . فرمود : « عمّه جان ! با اين حالت ( ضعف و پيرى ) كه دارى چرا اينجا آمدى ؟ » « 3 » گفت : چگونه نيايم كه شنيدهام سرور بيوهزنان ( و بىپناهان ) از كنار من مىرود ؟ گريه كنان زارى نموده به اشعار پدرش ابو طالب تمثّل جست : او سپيدرويى است كه مردم به بركت روى او از ابرها باران مىخواهند فرياد رس يتيمان و پناه بيوهزنان است . او از آل هاشم است كه مرگ گرداگرد او مىچرخد ، در حالى كه آل هاشم در نعمت و آسودگىاند .
سپس عرض كرد : آقا جان ! من از اين سفر ، بد به دلم افتاده است زيرا ديشب از هاتفى شنيدم كه مىگويد : همانا كشتهء كنار نهر ( فرات ) كه از آل هاشم است ( با كشته شدن بنا حقّ خود ) قريشيان را سرافكنده كرد و آنان خوار شدند . محبوب دل رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله تبهكار
هامش
( 1 ) أنشدكنّ اللّه ان تبدين هذا الامر معصية للّه و لرسوله .
( 2 ) أما هذه عمّتي امّ هاني .
( 3 ) يا عمّة ما الّذي جاء بك و انت على هذه الحالة .