گفت : پس از خطاى آدم عليه السّلام ، خدا بر او بازگشت ( و او را آمرزيد ) ؟
فرمود : چنين است و بر محمّد صلّى اللّه عليه و آله بزرگتر از آن فرستاد ، بىآنكه گناهى كرده باشد .
خداى سبحان فرمود : « تا خداوند از گناه پيشين و پسين تو درگذرد » « 1 » . محمّد صلّى اللّه عليه و آله در قيامت با بار سنگينى روبرو نگردد و از گناهى پرسش نشود .
گفت : اين ادريس است كه خداى سبحان او را به جايگاهى رفيع بالا برده و پس از مرگش با تحفههاى بهشتى از او پذيرائى فرموده است .
فرمود : چنين است و به محمّد صلّى اللّه عليه و آله فزونتر داده شد . خداى جليل فرمود : « و ياد ( و مقام ) تو را بالا برديم » « 2 » . اين مرتبت والاى خداوندى او را بس . و اگر ادريس پس از مرگش با تحفههاى بهشتى پذيرايى شد ، محمّد صلّى اللّه عليه و آله در دنيا در حياتش پذيرايى شد ، آنگاه كه از گرسنگى بىحال شده بود جبرئيل جامى بهشتى كه در آن ارمغانى بود برايش آورد . جام و ارمغان هر دو در دست او « لا إله الّا اللّه ، سبحان اللّه ، اللّه اكبر و الحمد اللّه » گفتند ، آن را به خاندان خود داد ، باز جام چنان گفت ، او خواست آن را به بعضى از يارانش دهد جبرئيل آن را گرفته عرض كرد : آن را بخور زيرا اين ارمغانى است از بهشت كه خدا مخصوص تو فرستاده است و آن جز براى پيامبر يا وصىّ او شايسته نيست . پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از آن خورد و ما نيز خورديم . من هم اكنون شيرينى آن را در خود مىيابم .
گفت : اين نوح است كه در راه خدا صبر كرد و چون تكذيب شد ، قوم خود را بخشيد ؟
فرمود : چنين است و محمّد صلّى اللّه عليه و آله نيز در راه خدا صبر كرد و چون تكذيب و طرد شد و سنگ بر او افكندند و أبو لهب شكمبهء شتر و گوسفند بر او انداخت ، خداى متعال به جابيل - فرشتهء كوهها - وحى فرمود : كوهها را بشكاف و در فرمان محمّد صلّى اللّه عليه و آله باش ، جابيل نزد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آمده عرض كرد : من در فرمان شمايم ، اگر دستور دهى كوهها را بر آنان فرو ريزم و نابودشان كنم فرمود : « من مبعوث شدم تا رحمت باشم ، پروردگارا ! امّتم را هدايت كن كه ناداناند » . واى بر تو اى يهودى ! نوح چون غرق شدن كسان خود را ديد عاطفهء خويشى او
هامش
( 1 )لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَ ما تَأَخَّرَالفتح : 2
( 2 )وَ رَفَعْنا لَكَ ذِكْرَكَالشرح : 4