برانگيخت و نيز او را بر هود فضيلت داد به اينكه : باد هود ، باد غضب بود و باد محمّد صلّى اللّه عليه و آله باد رحمت ( نيز ) بود ، خداى متعال فرمود : اى اهل ايمان به ياد آريد نعمتى را كه خدا به شما عطا كرد وقتى كه لشكر بسيارى از كافران بر ضد شما جمع شدند ، ما بر آنان بادى تند و سپاهى بسيار ( از فرشتگان ) كه به چشم نمىديديد فرستاديم . « 1 »
يهودى گفت : اين صالح است كه خدا ناقهاى براى او بيرون آورد كه آن را مايهء پند مردمش كرد .
فرمود : چنين است و به محمّد صلّى اللّه عليه و آله فزونتر داده شد . ناقهء صالح با او سخن نگفت و به رسالت او گواهى نداد ، ولى محمّد صلّى اللّه عليه و آله كه در يكى از غزوات همراهش بوديم شترى نزدش آمد و غرّيد . به قدرت خداى سبحان به سخن آمد و گفت : اى رسول خدا ! فلانى از من كار كشيده تا پير شدهام . اكنون مىخواهد مرا نحر كند ( بكشد ) من از او به تو پناهندهام .
پيامبر صلّى اللّه عليه و آله سراغ صاحبش فرستاد و خواست تا شتر را به او ببخشد ( و از نحر آن دست بردارد ) او هم شتر را به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بخشيد و رهايش كرد . باز ( روزى ) در محضر او بوديم كه عربى باديهنشين ناقهاى را مىراند و خود به سبب گواهى دروغ شهود بر ( دزدى ) او ، آماده قطع دست شده بود . ناقه به سخن آمده گفت : اى رسول خدا ! فلانى بىگناه است ، شاهدان شهادت دروغين بر ضد او دادهاند . دزد من فلان يهودى است .
يهودى گفت : اين ابراهيم است كه با پندآموزى ( از افول ستاره و ماه و خورشيد ) به معرفت فطرى خداى متعال توجّه پيدا كرد و هدايتش به علم ايمانى دست يافت ( آيا براى محمّد صلّى اللّه عليه و آله چنين بود ؟ ) فرمود : چنين است و به محمّد صلّى اللّه عليه و آله فزونتر داده شد ؛ ابراهيم در پانزده سالگى به معرفت فطرى خداى سبحان توجّه پيدا كرد و محمّد صلّى اللّه عليه و آله در هفت سالگى . تاجران مسيحى به مكّه آمده بساط تجارت خويش را بين صفا و مروه گسترده بودند ، يكى از آنان محمّد صلّى اللّه عليه و آله را ديد و صفات و بلندمرتبگى او را شناخت و به برانگيخته شدن و آيات پيامبرى او پى برد
هامش
( 1 )يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جاءَتْكُمْ جُنُودٌ فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ رِيحاً وَ جُنُوداً لَمْ تَرَوْهااحزاب : 9 .