اصحاب رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله از جمله على بن ابى طالب عليه السّلام ، ابن عبّاس ، ابن مسعود و ابو سعيد جهنى حضور داشتند » « 1 » درآمده گفت : اى امّت محمّد صلّى اللّه عليه و آله ! شما درجه و فضيلت هيچ پيامبرى را نگذاشتهايد مگر كه آن را به پيامبر خود نسبت دادهايد ، آيا به پرسشهاى من پاسخ مىدهيد ؟ همه از جواب او درماندند ، امير مؤمنان عليه السّلام فرمود : آرى خداوند به هيچ پيامبر و رسولى درجه و فضيلتى نداده مگر آنكه همه را در محمّد صلّى اللّه عليه و آله گرد آورده و چندين برابر نيز فزون بخشيده است .
يهودى گفت : آيا تو پاسخ مرا مىدهى ؟
فرمود : آرى ، من امروز آن اندازه از فضايل رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله برايت مىگويم كه با آن ، خدا چشم مؤمنان را روشن كند و شبههء شكّ كنندگان بر طرف شود . پيامبر صلّى اللّه عليه و آله هرگاه فضيلتى از خود مىگفت ، مىفرمود : « فخرى نيست » من نيز فضايل او را براى تو مىگويم نه به اين منظور كه پيامبران ديگر را كوچك بشمرم يا از منزلت آنان بكاهم ، بلكه به شكرانه فضائلى كه خداوند به محمّد صلّى اللّه عليه و آله همچون پيامبران ديگر و بيش از آنان داده است .
يهودى گفت : اكنون مىپرسم ، پاسخ ده .
فرمود : بگو .
گفت : اين آدم عليه السّلام است كه خدا فرشتگان را به سجدهء او گماشت . آيا محمّد صلّى اللّه عليه و آله چنين فضيلتى دارد ؟
فرمود : چنين است . خدا فرشتگان را به سجدهء آدم گماشت ، امّا سجدهء آنان سجدهء بندگى جز خداى سبحان و پرستش آدم نبود ، بلكه سجدهء اقرار ( و احترام ) به فضيلت آدم و رحمت خاصّ خداوندى در حق او بود و به محمّد صلّى اللّه عليه و آله فزونتر داده شد ، زيرا خداى سبحان در مقام جبروتش و نيز همهء فرشتگان بر او درود فرستاد و مؤمنين را نيز فرمان داد تا بر او صلوات فرستند كه اين فضيلتى فزون است اى يهودى !
هامش
( 1 ) إن يهوديّا من يهود الشّام و احبارهم كان قد قرأ التّوراة و الانجيل و الزّبور و صحف الأنبياء عليهم السّلام و عرف دلائلهم ، جاء إلى مجلس فيه اصحاب رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و فيهم علىّ بن أبي طالب ، و ابن عبّاس و ابن مسعود ، و أبو سعيد الجهني .