را بالا مىكشد و يك وقت پايين مىدهد . و گاهى هم همانطور كه يك مادر به بچهء خودش لگد مىزند اين عالم به بچهء خودش كه انسان است لگد مىزند .
اين رابطه ميان [ رفتار جهان با انسان و ] اينكه انسان به حقيقت و حاقّه ايمان داشته باشد ، به فرستادگان خداى خودش ايمان داشته باشد ، به تقوا ايمان داشته باشد و عمل كند ، به كار خير ايمان داشته باشد يا در نقطهء مقابل اينها باشد [ وجود دارد . ] نگوييم چه فرق مىكند ، بشر در دنيا هر راهى كه برود ، طبيعت همين طبيعت است ، هوا همين هواست ، دريا همين درياست ، زمين همين زمين است ، آسمان همين آسمان است ، خورشيد همين خورشيد است . اينها مهلتهاست ، به مهلتها نبايد مغرور شد .
ماهيت نزول عذابها در [ زمان ] انبياى گذشته چنين چيزى است . البته در اين ميان دعا و نفرين يك انسان كامل هم خودش عامل بسيار مؤثرى است . پيغمبرى مىآيد مبعوث مىشود ، رنجها مىبرد ، زحمتها مىكشد و بعد با آن عكسالعمل شديد مواجه مىشود ، آنگاه نفرين مىكند ؛ اين هم خودش يك عاملى است . بعد از آن است كه شما مىبينيد تمام عالم تبديل به لشگرهايى عليه انسان مىشود :
فَامّا ثَمودُ فَاهْلِكوا بِالطّاغِيَةِ . وَ امّا عادٌ فَاهْلِكوا بِريحٍ صَرْصَرٍ عاتِيَةٍ . سَخَّرَها عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيالٍ وَ ثَمانِيَةَ ايّامٍ حُسوماً فَتَرَى الْقَوْمَ فيها صَرْعى كَانَّهُمْ اعْجازُ نَخْلٍ خاوِيَةٍ . فَهَلْ تَرى لَهُمْ مِنْ باقِيَةٍ .
اين همان حالت قهر كردن و خشم گرفتن اين مادر با اين فرزند است . نقطهء مقابل ( آشتى بودن ) آن است كه قرآن ذكرمىكند : وَ لَوْ انَّ اهْلَ الْقُرى امَنوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْارْضِ و يك سلسله آيات ديگر .
رفتار مساعد طبيعت با انسان در دولت مهدى عليه السلام
در موضوع دولت مهدى ( عجّل اللَّه تعالى فرجه ) مسائل زيادى مطرح است و احتياج به بحثهاى زيادى است . ( من حدود هشت جلسه در اين زمينه بحث كردهام ،