وجود داشته باشد ) ، حضرت زينب به او فرمود : تو حالا چون ما را به اين وضع مىبينى باد به دماغت انداختهاى و سينهات را سپر كردهاى ؛ تو خيال كردهاى اين يك لطف و عنايتى است از خدا به تو و يك خوارى است از خدا براى ما ؟ مگر آيهء قرآن را فراموش كردهاى يزيد ؟ « وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذينَ كَفَروا أَ نَّما نُمْلى لَهُمْ خَيْرٌ لِانْفُسِهِمْ إنَّما نُمْلى لَهُمْ لِيَزْدادوا إثْماً » كافران خيال نكنند كه اگر ما به آنها مهلت دادهايم اين خير آنها و نعمت است ، اين يك نقمتى است در پوشش نعمت . اينطور نعمتها ، نعمتها به كسانى است كه حتى استحقاق اينكه جلوى گناه بيشترشان هم گرفته شود ندارند . مهلت مىدهيم كه هر چه بيشتر گناه كنند و بيشتر معذب باشند و تو از آن گروه مردم هستى . « وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهينٌ » « 1 » و براى آنها عذابى است كه آنها را سخت خوار خواهد كرد ؛ عذاب خواركننده و ذليلكننده .
امشب و فردا تعلق دارد به حضرت سيدالشهداء سلاماللَّه عليه ؛ سوم شعبان و ولادت آن بزرگوار است . اهل ايمان به چنين ولادتى خوشحال و مسرور مىشوند ، چون مىدانيم كه - گذشته از هر امر ديگر - پيغمبر اكرم با اين ولادت فوقالعاده خوشحال و مسرور شد . شَيعَتُنا مِنّا ، خُلِقوا مِنْ فاضِلِ طينَتِنا ، يَحْزَنونَ لِحُزْنِنا وَ يَفْرَحونَ لِفَرَحِنا . خلاصهاش اين است كه شيعيان ما در حزن ما محزون و در سرور ما خوشحال و مسرور هستند . بنابراين روزى است كه اميرالمؤمنين على عليه السلام و صدّيقهء طاهره سلاماللَّه عليها همه در مثل چنين روزى خوشحال و مسرورند . ما شيعيان كه ادعاى تشيع مىكنيم ، در اين اعياد بيش از اينها [ بايد اظهار سرور كنيم ] اگرچه شيعيان در ولادت حضرت سيدالشهداء به نسبت اعياد ديگر - نه به نسبت شايستگى وقت و زمان - بيشتر اظهار سرور و شادمانى مىكنند . ولى بيش از اينها لازم است كه علائم و آثار و نشانههاى اين شادمانى در چهرهء همهء ما پيدا باشد و در زندگى ما اين علائم و نشانهها ظاهر و بارز باشد .
در آن حديث فرمود : « انَّ لِلْحُسَيْنِ مَحَبَّةً مَكْنونَةً فى قُلوبِ الْمُؤْمِنينَ » يك محبت پوشيدهاى [ نسبت به حسين عليه السلام در دلهاى مؤمنين هست ] ( مكنون يعنى در آن سرّ ضمير ، در آن ضمير باطن و ناآشكار ) ؛ در آن ضمير ناآشكار هر مؤمنى محبت
هامش
( 1 ) . آلعمران / 178 .