تفسير سورهء ملك ( 4 )
اعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم
وَ لَقَدْ كَذَّبَ الَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَكَيْفَ كانَ نَكيرِ . اوَلَمْ يَرَوْا الَى الطَّيْرِ فَوْقَهُمْ صافّاتٍ وَ يَقْبِضْنَ ما يُمْسِكُهُنَّ الَّا الرَّحْمنُ انَّهُ بِكُلِّ شَىْءٍ بَصيرٌ . امَّنْ هذَا الَّذى هُوَ جُنْدٌ لَكُمْ يَنْصُرُكُمْ مِنْ دونِ الرَّحْمنِ انِ الْكافِرونَ الّا فى غُرورٍ . امَّنْ هذَا الَّذى يَرْزُقُكُمْ انْ امْسَكَ رِزْقَهُ بَلْ لَجّوا فى عُتُوٍّ وَ نُفورٍ « 1 » .
آيات پيش ، همه تذكر به توحيد بود و اينكه خداوند متعال كه اشياء را آفريده است به آفريدههاى خود آگاه است ، و بعد ذكر قسمتى از نعمتهاى خداوند ؛ از آن جمله اين كه خداى متعال زمين را براى انسان مركبى راهوار قرار داده و مخازن رزق انسان را در زمين قرار داده است كه فرمود : « وَ كُلوا مِنْ رِزْقِهِ » ؛ اينها را كه ذكر كرد بعد اين مطلب را فرمود كه خيال نكنيد كه آنچه هست جبراً بايد همچنان باشد و عقلًا محال است كه چنين نباشد ، بلكه اين اراده و عنايت خداوند است كه اين نظام را در وضع موجود قرار داده و نگهدارى كرده است و مىكند ، و اگر مشيت الهى تعلق
هامش
( 1 ) . ملك / 18 - 21 .